De ontvangbewijzen en verklaringen, bedoeld in artikel 5 van het verdrag, af te geven ter zake van de mededeeling van stukken, als in artikel 1 dezer wet bedoeld, zijn vrij van zegel en van de formaliteit van registratie of worden, indien deze formaliteit wordt gewenscht, kosteloos geregistreerd. Is de mededeeling ingevolge artikel 3 van het verdrag geschied bij beteekening door een deurwaarder, dan is het exploit van beteekening vrij van zegel en wordt het kosteloos geregistreerd.

Artikel 8 der wet van 3 October 1843 (Staatsblad n°. 47) en artikel 42 der wet van 22 Frimaire, jaar VII, zijn niet van toepassing op deze ontvangbewijzen, verklaringen en exploiten. Gemeld artikel 8 blijft van toepassing, wanneer de mededeeling betreft hier te lande opgemaakte stukken, welke dadelijk op gezegeld papier hadden moeten zijn gesteld, doch die niet of niet behoorlijk van zegel zijn voorzien.

Om overeenkomstig de voorschriften van het verdrag een gerechtelijk of buitengerechtelijk stuk te doen mededeelen in een der Staten, waar het verdrag van kracht is, wordt het exploit gedaan op de wijze, aangegeven bij artikel 55, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, behoudens het bepaalde bij artikel 6 dezer wet, en met dien verstande, dat, indien het exploit een rechtsgeding betreft, te voeren of aanhangig voor den Hoogen Raad, het zal gedaan worden aan de officier van justitie bij het arrondissementsparket Den Haag; voor een gerechtshof, aan de advocaat-generaal bij het ressortsparket; voor een kantonrechter, aan de officier van justitie bij het desbetreffende arrondissementsparket.

Behalve de vereischten, bij het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering voor het exploit gesteld, zal daarbij worden vermeld het beroep of de maatschappelijke betrekking der partijen, zoomede het adres van dengene, aan wien de mededeeling wordt verlangd. Tevens wordt vermeld, dat het exploit overeenkomstig het verdrag moet worden medegedeeld, met opgave of verlangd wordt:

1. a.

   eenvoudige afgifte;

2. b.

   mededeeling in den vorm, die in het land van bestemming is voorgeschreven voor het verrichten van soortgelijke mededeelingen;

3. c.

   mededeeling, als sub b bedoeld, alléén voor het geval, dat eenvoudige afgifte niet mogelijk is; of

4. d.

   mededeeling in eenen bijzonderen, in het exploit duidelijk aan te geven vorm.

In elk der laatste drie gevallen is het exploit vergezeld van eene vertaling in eene der talen, bedoeld bij artikel 3 van het verdrag; wordt bij het exploit een afzonderlijk stuk beteekend, dan geldt hetzelfde omtrent dit stuk, zoo het niet in eene dier talen is gesteld. De vertaling moet voor overeenstemmend verklaard zijn door een beëedigd vertaler in het land van bestemming of door een beëedigd vertaler in Nederland.

De officier van justitie zendt de stukken onverwijld aan den betrokken Nederlandschen diplomatieken of consulairen ambtenaar. Is het exploit of het afzonderlijk stuk vergezeld van eene vertaling in eene der talen, bedoeld bij artikel 3 van het verdrag, dan verzoekt de officier van justitie den diplomatieken of consulairen ambtenaar, zoo de vertaling niet voor overeenstemmend is verklaard door een beëedigd vertaler in het land van bestemming, zelf die vertaling voor overeenstemmend te verklaren.

Indien niet voldaan is aan de artikelen 4 en 5 dezer wet, weigert de officier van justitie de doorzending der stukken, echter niet, dan na getracht te hebben, de naleving van die artikelen zooveel mogelijk te bevorderen.

De diplomatieke of consulaire ambtenaar doet onverwijld de stukken, na, zoo noodig, aan het bij de tweede zinsnede van dit artikel bedoeld verzoek te hebben voldaan, aan de bevoegde autoriteit toekomen; de diplomatieke ambtenaar doet zulks door tusschenkomst van den bevoegden consulairen ambtenaar.

Alles behoudens het bepaalde bij het derde en het vierde lid van artikel 1 van het verdrag.

Als de autoriteit, door welke, overeenkomstig de voorschriften van het verdrag, de uitvoering geschiedt van rogatoire commissiën, afkomstig uit de Staten, waar het verdrag van kracht is, wordt aangewezen de rechtbank binnen wier gebied de uitvoering moet geschieden.

In geval van een getuigenverhoor of deskundigenonderzoek wordt het verzoek gedaan aan de rechtbank binnen wier gebied de getuigen of deskundigen, of het grootste aantal van hen woonachtig zijn of verblijven. Indien de uitvoering van de rogatoire commissie in verschillende rechtsgebieden dient plaats te vinden, is elk van deze rechtbanken bevoegd de commissie in haar geheel uit te voeren.

De rogatoire commissie kan worden verwezen naar de kantonrechter. De kantonrechter is aan deze verwijzing gebonden.

Bij algemene maatregel van bestuur kunnen met betrekking tot het eerste lid nadere regels worden gesteld.

Rogatoire commissiën, waarvan de toezending niet is geschied overeenkomstig de voorschriften van het verdrag, worden door de autoriteit, die haar heeft ontvangen, onder opgaaf van redenen toegezonden aan Onzen Minister van Buitenlandsche Zaken.

Rogatoire commissiën, die niet voldoen aan de vereischten, in het verdrag gesteld, worden door de rechterlijke autoriteit, die haar heeft ontvangen, onder opgaaf van redenen teruggezonden langs denzelfden weg als de toezending geschiedde.

Indien, overeenkomstig de voorschriften van het verdrag, door den Nederlandschen rechter eene rogatoire commissie wordt opgedragen aan de rechterlijke autoriteit van eenen der Staten, waar het verdrag van kracht is, zendt de rechter de stukken aan Onzen Minister van Buitenlandsche Zaken.

Indien de rogatoire commissie vergezeld is van een door een beëdigd vertaler vervaardigde vertaling in een van de talen, bedoeld in artikel 10 van het verdrag, kan de rechter bepalen welke der partijen zorg draagt voor en de kosten betaalt van deze vertaling.

Omtrent de vergoedingen en kosten waarvan door de betrokken aangezochte Staat terugbetaling wordt verzocht, wordt door de rechter overeenkomstig de artikelen 237 en 289 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering uitspraak gedaan, voorzover deze artikelen daarvoor een vergoeding plegen in te sluiten.

De griffier betaalt de in het voorgaande lid bedoelde kosten en vergoedingen aan de aangezochte Staat en brengt deze, voorzover zij in een veroordeling in de proceskosten plegen te worden begrepen, in rekening bij de eiser of verzoeker, tenzij de rechter daartoe in verband met de omstandigheden van het geding de verweerder, de eiser en verweerder gezamenlijk, een of meer andere belanghebbenden of dezen met de verzoeker gezamenlijk heeft aangewezen. Met betrekking tot de terugbetaling van de vergoeding voor deskundigen zijn de derde tot en met vijfde volzin van artikel 187 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing. In de in deze zinnen bedoelde gevallen zijn de artikelen 191, derde lid, en 244, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.

De processen-verbaal van de uitvoering der rogatoire commissiën hebben gelijke kracht als die van den Nederlandschen rechter.

Andere stukken betreffende de uitvoering van een handeling van instructie of een andere gerechtelijke handeling hebben een gelijke kracht als Nederlandse stukken met betrekking tot eenzelfde handeling.

Indien tegen eene door den Nederlandschen rechter gegeven uitspraak, die ten aanzien der veroordeeling in de kosten van het geding, overeenkomstig de voorschriften van het verdrag kan worden uitvoerbaar verklaard, een rechtsmiddel wordt aangewend, ter bekoming van geheele of gedeeltelijke vernietiging dier uitspraak, dan zal de partij, die het rechtsmiddel aanwendt, binnen acht dagen daarvan aanteekening doen houden ter griffie van het college of gerecht, dat de beklaagde uitspraak heeft gedaan.

Bij gebreke van zoodanige aanteekening verkrijgt de uitspraak kracht van gewijsde.

Als de autoriteit, die overeenkomstig artikel 19, derde lid, van het verdrag, bevoegd is tot afgifte der verklaring, dat de uitspraak ten aanzien der veroordeeling in de kosten kracht van gewijsde zaak verkregen heeft, wordt aangewezen de voorzitter van het college dat, of de kantonrechter die de veroordeeling in de kosten heeft uitgesproken.

De in het voorgaande lid bedoelde verklaring wordt door dien voorzitter of dien kantonrechter gegeven op verzoek van de partij, die de uitvoerbaarverklaring verlangt, na vertoon van eene expeditie der uitspraak.

De partij, die de uitvoerbaarverklaring in een der Staten, waar het verdrag van kracht is, verlangt, zendt aan Onzen Minister van Justitie:

1. 1°.

   een request, houdende verzoek, als bedoeld in artikel 18, eerste lid, van het verdrag, gericht tot de bevoegde autoriteit van den Staat, waar de uitvoerbaarverklaring verlangd wordt;

2. 2°.

   eene expeditie van de uitspraak;

3. 3°.

   eene verklaring, ingevolge artikel dezer wet afgegeven, dat de uitspraak ten aanzien der veroordeeling in de kosten kracht van gewijsde zaak heeft verkregen.

De stukken in het voorgaande lid, sub 1°. en 3°. genoemd, zijn ieder vergezeld van eene vertaling in eene der talen, bedoeld in artikel 19, tweede lid, sub 3°. van het verdrag; van de uitspraak wordt eene zoodanige vertaling nopens het gedeelte, dat de beslissing bevat, overgelegd. De vertalingen moeten voor overeenstemmend verklaard zijn door een beëedigd vertaler in het land, waar de uitvoerbaarverklaring verlangd wordt, of door een beëedigd vertaler in Nederland.

Onze voornoemde Minister zendt de stukken, in artikel 25 dezer wet genoemd, langs den weg, in artikel 18 van het verdrag vermeld, aan de bevoegde autoriteit van den Staat, waar de uitvoerbaarverklaring verlangd wordt, onder bijvoeging van eene bevestiging, overeenkomstig artikel 19, derde lid, van het verdrag, en eene vertaling daarvan in eene der talen, bedoeld in artikel 19, tweede lid, sub 3°. van het verdrag. Deze vertaling is voor overeenstemmend verklaard door een beëedigd vertaler in het land, waar de uitvoerbaarverklaring verlangd wordt, of door een beëedigd vertaler in Nederland.

Indien niet voldaan is aan artikel 25 dezer wet, weigert hij de doorzending der stukken, echter niet, dan na getracht te hebben, de naleving van dat artikel zooveel mogelijk te bevorderen.

De rechtbank doet zoo spoedig mogelijk uitspraak en zendt onverwijld expeditie van hare beschikking aan Onzen voornoemden Minister, die deze langs diplomatieken weg aan de verzoekende partij doet toekomen.

Hetzelfde geldt in geval van hooger beroep of cassatie voor het gerechtshof of den Hoogen Raad.

Hooger beroep van de afwijzende beschikking der rechtbank, en beroep in cassatie van zoodanige beschikking van het gerechtshof kunnen worden ingesteld door de verzoekende partij binnen ééne maand na den dag waarop de expeditie dier beschikking aan Onzen Minister van Justitie is toegezonden.

De instelling van hooger beroep of beroep in cassatie geschiedt door eene daartoe strekkende schriftelijke mededeeling aan Onzen voornoemden Minister. Deze mededeeling bevat de gronden of middelen, waarop het beroep steunt.

Onze voornoemde Minister stelt den griffier van het college, dat de beschikking heeft gegeven, in kennis met het ingesteld hooger beroep of beroep in cassatie. Tevens doet hij daarvan mededeeling aan het betrokken gerechtshof of aan den Hoogen Raad.

De griffier van het college, dat de aangevallen beschikking heeft gegeven, doet aan het betrokken gerechtshof in geval van hooger beroep, en aan den Hoogen Raad in geval van cassatie, de overgelegde stukken met een afschrift der afwijzende beschikking toekomen.

Hooger beroep van de beschikking der rechtbank, waarbij de uitspraak is uitvoerbaar verklaard, en beroep in cassatie van zoodanige beschikking van het gerechtshof, kunnen worden ingesteld binnen veertien dagen na beteekening door eene daartoe strekkende schriftelijke verklaring ter griffie van het college, dat de beschikking heeft genomen.

De gronden of middelen, waarop het beroep steunt, worden in de verklaring opgenomen, of uiteengezet in een nader verzoekschrift, binnen veertien dagen na aanteekening van het beroep te richten tot het college, dat van het beroep heeft kennis te nemen.

Binnen drie dagen geeft de griffier van het college, dat de aangevallen beschikking heeft genomen, van dit beroep per aangeteekenden brief kennis aan de partij die het verzoek heeft gedaan, en zendt aan het gerechtshof in geval van hooger beroep, en aan den Hoogen Raad in geval van cassatie, de overgelegde stukken met een afschrift van de aangevallen beschikking en van de aanteekening van het beroep.