In deze regeling wordt verstaan onder:

1. a.

   diepvriezen: het bevriezingsproces waardoor zo snel als nodig is de maximale kristallisatiezone wordt overschreden, met het gevolg dat na thermische stabilisatie de temperatuur overal in de waar zonder onderbreking gehandhaafd blijft op –18 °C of lager;

2. b.

   diepgevroren levensmiddelen: diepgevroren eet- of drinkwaren, andere dan consumptie-ijs, die verhandeld worden op een wijze waaruit blijkt dat zij dat kenmerk bezitten;

3. c.

   grondstoffen: grondstoffen, halffabrikaten en ingrediënten bestemd voor de bereiding van eet- en drinkwaren;

4. d.

   instellingen: restaurants, ziekenhuizen, kantines en andere soortgelijke instellingen.

5. e.

   verordening (EU) 1169/2011: Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, Richtlijn 90/496/EEG van de Raad, Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en Verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (PbEU 2011, L 304).

Als koelmiddelen die rechtstreeks in contact komen met diepgevroren levensmiddelen, mogen uitsluitend worden gebruikt: lucht, stikstof en koolzuur.

Diepgevroren levensmiddelen, bestemd voor aflevering aan de eindverbruiker, worden door de fabrikant of verpakker op zodanige wijze verpakt dat de waar beschermd wordt tegen uitdroging en besmetting.

Onverminderd verordening (EU) 1169/2011 worden bij de verhandeling van diepgevroren levensmiddelen aan de eindverbruiker of aan instellingen gebezigd:

1. a.

   de vermelding ‘diepvries’, toe te voegen aan de benaming, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onder a, van verordening (EU) 1169/2011;

2. b.

   een vermelding aangevende gedurende welke periode en bij welke temperatuur of in welke installatie de diepgevroren levensmiddelen bij de eindverbruiker bewaard kunnen worden; en

3. c.

   de vermelding ‘na ontdooiing niet opnieuw invriezen’.

Onverminderd artikel 9, eerste lid, mogen voor de daar bedoelde controle ook andere wetenschappelijk-adequate methoden worden gebruikt, onder de voorwaarde dat het vrije verkeer van diepgevroren levensmiddelen, waarvan aan de hand van de in de bijlage van deze regeling beschreven methode is aangetoond dat zij aan de desbetreffende voorschriften voldoen, hierdoor niet wordt belemmerd. Wanneer de resultaten verschillen, geven de resultaten die met behulp van de in de bijlage bedoelde analysemethode zijn verkregen, de doorslag.

Deze regeling wordt aangehaald als: Warenwetregeling Diepgevroren levensmiddelen.

Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.

De in artikel 4 voorgeschreven temperaturen van diepgevroren levensmiddelen.

Meting van de temperatuur van diepgevroren levensmiddelen bestaat uit een registratie van de temperatuur van een in overeenstemming met de Warenwetregeling Monsterneming genomen monster met behulp van adequate apparatuur.

Onder ‘temperatuur’ wordt verstaan de temperatuur die wordt gemeten op de plaats van het temperatuurgevoelige onderdeel van het meetinstrument of de meetapparatuur.

4.1 Thermometrische meetapparatuur

4.2 Instrumenten om een holte in het produkt te maken

Er wordt gebruik gemaakt van een gepunt metalen instrument, zoals een ijspriem, een handboor of een fretboor, dat gemakkelijk is schoon te maken.

De meetinstrumenten voldoen aan de volgende specificaties:

1. a)

   de responstijd is zodanig dat binnen drie minuten 90% van het traject van de aanvankelijke naar de uiteindelijk afgelezen waarde is afgelegd;

2. b)

   het instrument heeft op het temperatuurtraject van –20 °C tot +30 °C een nauwkeurigheid van ± 0,5 °C;

3. c)

   de juistheid van de meting verandert door fluctuaties in de omgevingstemperatuur binnen het traject van –20 °C tot +30 °C met niet meer dan 0,3 °C;

4. d)

   het instrument kan ten minste op 0,1 °C nauwkeurig worden afgelezen;

5. e)

   de juistheid van het instrument wordt op gezette tijden gecontroleerd;

6. f)

   het instrument heeft een geldig kalibratiecertificaat;

7. g)

   het instrument kan gemakkelijk worden schoongemaakt;

8. h)

   het temperatuurgevoelige deel van het meetinstrument is zodanig ontworpen dat een goed thermisch contact met het produkt wordt gegarandeerd;

9. i)

   de elektrische apparatuur wordt beschermd tegen ongewenste effecten ten gevolge van de condensatie van vocht.

6.1 Voorkoeling van de instrumenten

Alvorens de temperatuur van het produkt te meten, worden het warmtegevoelige element en het instrument om een holte in het produkt te maken voorgekoeld.

De voorkoelingsmethode houdt in dat de apparatuur thermisch wordt gestabiliseerd op een temperatuur die zo dicht mogelijk in de buurt ligt van de temperatuur van het produkt.

6.2 Voorbereiding van het monster

Warmtegevoelige elementen zijn meestal niet ontworpen om door te kunnen dringen in een diepvriesprodukt. Er wordt dus vooraf met het daarvoor bedoelde instrument een holte in het produkt gemaakt, waarin het warmtegevoelige element kan worden gestoken. De diameter van de holte mag niet groter zijn dan die van het warmtegevoelige element en de diepte is afhankelijk van het te controleren produkt (zie punt 6.3).

6.3 Meeting van de inwendige temperatuur van het produkt

Het monster en de apparatuur blijven in de voor de controle gekozen gekoelde omgeving.

De werkwijze is als volgt:

1. a)

   wanneer de afmetingen van het produkt dit mogelijk maken, wordt het warmtegevoelige element tot een diepte van 2,5 cm vanaf het oppervlak van het produkt in het produkt gestoken;

2. b)

   wanneer dit vanwege de afmetingen van het produkt niet mogelijk is, wordt het warmtegevoelige element in het produkt gestoken tot een diepte die overeenkomt met drie- tot vier maal de diameter van het warmtegevoelige element;

3. c)

   in bepaalde voedingsmiddelen (bij voorbeeld groene erwten) kan vanwege hun omvang of aard geen holte worden gemaakt om op die manier hun inwendige temperatuur te bepalen. In dat geval wordt de inwendige temperatuur bepaald van de verpakking waarin deze produkten zicht bevinden, door een geschikt en voorgekoeld warmtegevoelig element tot in het midden van de verpakking te steken om de ‘contact-temperatuur’ van het diepvriesprodukt te meten;

4. d)

   de temperatuur wordt afgelezen, zodra deze eens stabiele waarde heeft bereikt.