In afwijking van artikel 8, eerste lid, van het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen 1945 is het een werkgever toegestaan de werktijd van zijn werknemers te verkorten, voor zover de op de werkgever van toepassing zijnde bepalingen van een collectieve arbeidsovereenkomst zodanige verkorting uitdrukkelijk toestaan of tot zodanige verkorting verplichten.

Ingeval het eerste lid van toepassing is en de werkgever de werktijd van een deel van zijn werknemers verkort, is het hem toegestaan een overeenkomstige werktijdverkorting toe te passen ten aanzien van andere bij hem in dienst zijnde werknemers, waarop geen bepalingen van een collectieve arbeidsovereenkomst van toepassing zijn.

Het bepaalde in de voorafgaande leden is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van de werkgever op wie een verordening krachtens artikel 16, derde lid, 86, derde lid, of 93 van de Wet op de Bedrijfsorganisatie (Stb. 1950, K 22) dan wel een regeling krachtens artikel 5 of 6 van de Wet op de loonvorming (Stb. 1970, 69) van toepassing is.

In afwijking van artikel 8, eerste lid, van het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen 1945, is het de werkgever op wie geen bepalingen van een collectieve arbeidsovereenkomst dan wel van een regeling of verordening als bedoeld in artikel 1, van toepassing zijn, met inachtneming van het bepaalde in het volgende lid, toegestaan de werktijd van zijn werknemers te verkorten tot 36 uur of een hoger aantal uren per week voor werknemers van 23 jaar en ouder onderscheidenlijk tot 32 uur per week of een hoger aantal uren voor werknemers jonger dan 23 jaar.

Het loon van de werknemers, bedoeld in het eerste lid, mag niet verder worden verlaagd dan in evenredigheid met de verkorting van de werktijd.