Degene die, komend vanuit het buitenland, in Nederland is gaan wonen en als gevolg daarvan verzekerd is geworden in de zin van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten heeft gedurende de eerste twaalf maanden na het tijdstip waarop hij zich in Nederland heeft gevestigd, geen aanspraak op verblijf als bedoeld in artikel 9 van het Besluit zorgaanspraken AWBZ indien hij op dat tijdstip, gelet op zijn behoefte, reeds op de desbetreffende zorg is aangewezen, dan wel indien de gezondheidstoestand van betrokkene kennelijk moest doen verwachten, dat hij, gelet op zijn behoefte, binnen een half jaar op de desbetreffende zorg zou zijn aangewezen.

Het eerste lid is niet van toepassing op het verblijf als bedoeld in artikel 9 van het Besluit zorgaanspraken AWBZ waarop de verzekerde in verband met een psychiatrische aandoening is aangewezen.

In afwijking van artikel 1 bedraagt voor de daar bedoelde verzekerde die in Nederland is gaan wonen binnen twaalf jaar nadat zijn verzekering ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekostenverzekering laatstelijk is geëindigd of, indien het een minderjarige betreft, de verzekering ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten van zijn wettelijk vertegenwoordiger laatstelijk is geëindigd, de periode gedurende welke hij geen aanspraak op de in artikel 1 bedoelde zorg heeft een aantal maanden overeenkomend met het aantal volle jaren liggende tussen het tijdstip van vestiging in Nederland en het einde van het laatste tijdvak van verzekering ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.

Indien de verzekerde, bedoeld in het eerste lid, in die periode van twaalf jaar ten laste van Nederland aanspraak heeft gehad op verstrekkingen met toepassing van een Verordening van de Raad van de Europese gemeenschappen of van een verdrag inzake sociale zekerheid waarbij Nederland partij is, wordt het aantal volle jaren gedurende welke men die aanspraak ten laste van Nederland had, in mindering gebracht op de periode, bedoeld het eerste lid.