Op grond van de Wet op de accijns verleende vergunningen voor een accijnsgoederenplaats voor alcoholvrije dranken, pruimtabak of snuiftabak, met uitzondering van vergunningen voor accijnsgoederenplaatsen waarvoor de vergunning is verleend ter zake van het vervaardigen van alcoholvrije dranken voor gebruik ter plaatse, worden aangemerkt als krachtens de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten verleende vergunningen voor een inrichting voor die soorten goederen.

De aan het eind van 31 december 1992 in een in het eerste lid bedoelde accijnsgoederenplaats aanwezige hoeveelheid alcoholvrije dranken, pruimtabak of snuiftabak wordt aangemerkt als aanwezig bij de aanvang van 1 januari 1993 in de in het eerste lid bedoelde inrichting.

Op grond van de Wet op de accijns verleende vergunningen voor het met vrijstelling van accijns betrekken van alcoholvrije dranken, pruimtabak of snuiftabak, worden aangemerkt als op grond van hoofdstuk V van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten verleende vergunningen.

De aan het eind van 31 december 1992 aanwezige hoeveelheid alcoholvrije dranken, pruimtabak of snuiftabak die op grond van een krachtens de Wet op de accijns verleende vergunning met vrijstelling is betrokken, wordt aangemerkt als bij de aanvang van 1 januari 1993 op grond van een krachtens hoofdstuk V van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten verleende vergunning met vrijstelling betrokken alcoholvrije dranken, pruimtabak of snuiftabak.

Degene die limonade als bedoeld in artikel 9, tweede lid, van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten, of groentesap vervaardigt, moet uiterlijk 7 januari 1993 een verzoek als bedoeld in artikel 15 van die wet indienen bij de inspecteur voor een vergunning voor een inrichting.

De in het verzoek, bedoeld in het eerste lid, vermelde plaats wordt met ingang van 1 januari 1993 tot wederopzegging aangemerkt als een inrichting.

De inspecteur onderzoekt vóór 1 april 1993 of de plaatsen die ingevolge het tweede lid worden aangemerkt als inrichting voldoen aan de bij of krachtens de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten gestelde voorwaarden voor het verkrijgen van een vergunning voor een inrichting.

Met betrekking tot plaatsen waar limonade of groentesap als bedoeld in het eerste lid voorhanden is, anders dan door vervaardiging aldaar, waarvoor uiterlijk 7 januari 1993 een verzoek als bedoeld in artikel 15 van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten voor een vergunning voor een inrichting is ingediend, zijn het tweede en derde lid van overeenkomstige toepassing.

Een verzoek voor een vergunning voor het met vrijstelling van belasting betrekken van limonade, als bedoeld in artikel 9, tweede lid, van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten, of van groentesap, wordt tot wederopzegging aangemerkt als te zijn toegewezen met ingang van 1 januari 1993, indien het verzoek daartoe uiterlijk 7 januari 1993 is ontvangen door de inspecteur.

De inspecteur onderzoekt vóór 1 april 1993 of degenen die een in het eerste lid bedoeld verzoek hebben ingediend, voldoen aan de bij of krachtens de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten gestelde voorwaarden voor het verkrijgen van de desbetreffende vergunning.

Limonade, als bedoeld in artikel 9, tweede lid, van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten, en groentesap die bij de aanvang van 1 januari 1993 aanwezig zijn in of in vervoer zijn naar een opslagplaats, zijn onderworpen aan een heffing die gelijk is aan het bedrag van de belasting op grond van artikel 10 van genoemde wet.

Aan de heffing zijn niet onderworpen limonade en groentesap als bedoeld in het eerste lid:

1. a.

   die aanwezig zijn in een entrepot, een plaats voor tijdelijke opslag of in een inrichting als bedoeld in artikel 14 van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten, dan wel in vervoer zijn daarnaar toe; of

2. b.

   waarvoor een vrijstelling geldt.

Voor de toepassing van dit artikel wordt onder opslagplaats verstaan elk gebouw of terrein waar limonade of groentesap als bedoeld in het eerste lid voor commerciële doeleinden voorhanden is. Opslagplaatsen in gebruik bij een zelfde persoon worden te zamen als één opslagplaats beschouwd.

De eigenaar van de in een opslagplaats aanwezige limonade of groentesap als bedoeld in het eerste lid is gehouden uiterlijk 7 januari 1993 aangifte te doen van de hoeveelheid van de aan de heffing onderworpen limonade of groentesap.

Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld met betrekking tot de aangifte.

De belasting is verschuldigd door degene die is gehouden tot het doen van aangifte.

De heffing blijft achterwege voorzover de te heffen belasting niet meer bedraagt dan f 500. Indien de te heffen belasting in zijn geheel niet meer bedraagt dan f 500 blijft de aangifte, bedoeld in het vierde lid, achterwege. Artikel 4 van de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten vindt geen toepassing met betrekking tot de voorraad waarover de heffing op grond van deze bepaling achterwege blijft.

Voor suiker en suikerhoudende produkten die aan het eind van 31 december 1992 aanwezig zijn in of in vervoer zijn naar een opslagplaats wordt op verzoek teruggaaf van accijns verleend ten bedrage van f 0,0868 per 100 kg per eenheid van het suikergetal.

Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels voor de uitvoering van de teruggaaf worden gesteld. Daarbij kan worden bepaald dat de teruggaaf naar forfaitaire maatstaven geschiedt.

Voor de toepassing van dit artikel wordt onder opslagplaats verstaan elk gebouw of terrein waar suiker en suikerhoudende produkten voor commerciële doeleinden voorhanden zijn. Opslagplaatsen in gebruik bij een zelfde persoon worden te zamen als één opslagplaats beschouwd.

De inspecteur stelt het bedrag van de teruggaaf vast bij beschikking.

Teruggaaf wordt niet verleend indien het terug te geven bedrag niet meer bedraagt dan f 200.