Aan de hand van deze exameneisen wordt getoetst of de kandidaat met goed gevolg een examen voor categorie N heeft afgelegd.

De exameneisen zijn beperkt tot onderwerpen die relevant zijn bij het doen van technische onderzoekingen en het gebruik van zendinrichtingen. Hieronder vallen ook schakelingen met hun schema's. Hierin kunnen zowel geïntegreerde schakelingen als discrete componenten voorkomen.

De tijdens het examen te stellen vragen worden gebaseerd op de praktische toepassing van de onderwerpen die in dit programma worden genoemd.

1. a.

   Daar waar bepaalde grootheden worden genoemd, moet de kandidaat ook de eenheden kennen waarin deze grootheden worden uitgedrukt. Men moet ook de gebruikelijke veelvouden en delen van de eenheden kennen.

2. b.

   Kandidaten moeten vertrouwd zijn met de gangbare tekensymbolen.

3. c.

   Kandidaten moeten de volgende wiskundige begrippen en bewerkingen kunnen toepassen:

   1. –

      optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen;

   2. –

      breuken;

   3. –

      kwadrateren;

   4. –

      vierkantswortels;

   5. –

      omgekeerde waarden;

   6. –

      interpretatie van lineaire en niet-lineaire grafieken.

4. d.

   Kandidaten moeten de formules die in dit programma zijn opgenomen kennen, kunnen toepassen, en deze formules ook in andere schrijfwijzen kunnen omzetten.

1.1. Stroomgeleiding

1. –

   Geleider, halfgeleider en isolator.

2. –

   Stroomsterkte, spanning en weerstand.

3. –

   De eenheden ampere, volt en ohm.

4. –

   De wet van Ohm [U = I • R]

5. –

   Elektrisch vermogen [P = U • I]

6. –

   De eenheid watt.

1.2. Bronnen

1. –

   Serieschakeling van spanningsbronnen.

2. –

   Batterij.

3. –

   Lichtnet.

1.3. Radiogolven

1. –

   Radiogolven als electromagnetische golven.

2. –

   De voortplantingssnelheid en het verband hiervan met de frequentie en met de golflengte [v = ƒ • λ]

3. –

   Polarisatie.

1.4. Sinusvormige signalen

1. –

   De grafische voorstelling in de tijd.

2. –

   Frequentie.

3. –

   De eenheid hertz.

1.5. Audio en digitale signalen

1. –

   Audiosignaal.

2. –

   Digitaal signaal.

3. –

   De grafische voorstelling in de tijd.

1.6. Gemoduleerde signalen

1. –

   Voor- en nadelen van:

   1. •

      Amplitudemodulatie;

   2. •

      Enkelzijbandmodulatie;

   3. •

      Frequentiemodulatie.

   4. •

      Draaggolf, zijbanden en bandbreedte.

1.7. Vermogen

1. –

   Gelijkstroom-ingangsvermogen.

2. –

   Hf-uitgangsvermogen.

2.1. Weerstand

1. –

   Weerstand.

2. –

   De eenheid ohm.

3. –

   Vermogendissipatie.

4. –

   Kleurcode.

2.2. Condensator

1. –

   Capaciteit.

2. –

   De eenheid farad.

3. –

   Gebruik van vaste en variabele condensatoren: lucht-, mica-, kunststof-, keramische en elektrolytische condensatoren.

2.3. Spoel

1. –

   Zelfinductie.

2. –

   De eenheid henry.

2.4. Overige componenten (toepassingen)

1. –

   Transformatoren.

2. –

   Gelijkrichtdiode.

3. –

   Zenerdiode

4. –

   Transistor (toepassing als versterker).

5. –

   Transistor (toepassing als oscillator).

3.1. Combinatie van componenten

1. –

   Serie- en parallelschakeling van weerstanden.

2. –

   Serie- en parallelschakeling van condensatoren.

3.2. Filter

1. –

   Seriekring en parallelkring:

2. –

   Impedantie;

3. –

   Frequentiekarakteristiek;

4. –

   Resonantiefrequentie.

5. –

   Laagdoorlatende, hoogdoorlatende, banddoorlatende en bandsperrende filters, opgebouwd uit passieve elementen (alleen toepassingen en gebruik).

4.1. Uitvoering

1. –

   Enkelsuperheterodyne ontvanger.

2. –

   Rechtuitontvanger.

4.2. Blokschema’s

1. –

   AM-ontvanger [A3E].

2. –

   FM-ontvanger [F3E].

3. –

   CW-ontvanger [A1A].

4. –

   EZB-ontvanger [J3E].

4.3. Werking en functies van de volgende schakelingen

1. –

   Hf-versterker.

2. –

   Oscillator [vast en variabel].

3. –

   Mengtrap.

4. –

   Middenfrequentversterker.

5. –

   Detector.

6. –

   Zwevingsoscillator [BFO].

7. –

   Lf-versterker.

8. –

   Automatische versterkingsregeling.

9. –

   Ruisonderdrukker [squelch] (alleen doel).

10. –

    Voeding.

5.1. Blokschema's

1. –

   FM-zender [F3E].

2. –

   CW-zender [A1A].

3. –

   EZB-zender [J3E].

5.2. Werking en functies van de volgende schakelingen

1. –

   Mengtrap.

2. –

   Oscillator (kristal en VFO).

3. –

   Scheidingstrap.

4. –

   Stuurtrap.

5. –

   Frequentievermenigvuldiger.

6. –

   Vermogensversterker.

7. –

   Uitgangsfilter [pi-filter].

8. –

   Frequentiemodulator.

9. –

   EZB-modulator.

10. –

    EZB-filter.

11. –

    Voeding.

5.3. Zendereigenschappen

1. –

   Frequentiestabiliteit.

2. –

   Hf-bandbreedte.

3. –

   Zijbanden.

4. –

   Uitgangsvermogen.

5. –

   Ongewenste hf-uitstralingen.

6. –

   Harmonischen.

6.1. Antennetypen (alleen opbouw, richteigenschappen en polarisatie)

1. –

   Halvegolfantenne met voeding in het midden.

2. –

   Antenne met voeding aan het einde.

3. –

   Kwartgolf verticale antenne [groundplane].

4. –

   Antenne met parasitaire elementen [Yagi].

6.2. Transmissielijnen

1. –

   Opbouw en gebruik van open lijn en coaxiale kabel.

2. –

   Voor- en nadelen van open lijn en coaxiale kabel.

3. –

   Antenne aanpassingseenheid (alleen doel).

7.1. Propagatie

1. –

   Ionosfeerlagen en het effect op de HF-propagatie.

2. –

   De invloed van de zonnevlekkencyclus op de communicatie.

3. –

   Fading.

4. –

   Troposfeer.

5. –

   De invloed van de meteorologische omstandigheden op de VHF/UHF-propagatie.

7.2. Frequentiespectrum

1. –

   HF, VHF, UHF frequentiegebieden.

8.1. Meten

Het meten van:

1. –

   Gelijk- en wisselspanningen.

2. –

   Gelijk- en wisselstromen.

3. –

   Weerstand.

4. –

   Gelijkstroom- en hoogfrequentvermogen.

5. –

   Frequentie.

6. –

   Resonantiefrequentie.

8.2. Meetinstrumenten

Het meten met:

1. –

   Universeelmeter (analoog en digitaal).

2. –

   Staandegolfmeter.

3. –

   Frequentieteller.

4. –

   Absorptiefrequentiemeter.

5. –

   Dipmeter.

6. –

   Kunstantenne [dummy load].

9.1. Storing in elektronische apparatuur

1. –

   Interferentie met het gewenste signaal (TV, VHF en omroep).

2. –

   Laagfrequentdetectie.

9.2. Oorzaak van de storing in elektronische apparatuur

1. –

   Veldsterkte van de zender.

2. –

   Ongewenste uitstraling van de zender [parasitaire uitstraling, harmonischen].

3. –

   Ongewenste beïnvloeding van de gestoorde apparatuur:

   1. –

      via de antenne-ingang;

   2. –

      via andere aangesloten leidingen (netsnoer, luidsprekersnoer e.d.);

   3. –

      door directe instraling.

9.3 Maatregelen tegen storingen

Voorzieningen ter voorkoming en opheffing van storingen:

1. –

   Filteren in het amateurstation.

2. –

   Filteren bij de gestoorde apparatuur.

3. –

   Ontkoppelen.

4. –

   Afscherming.

5. –

   Afstand tussen zendantenne en radio-/TV-antenne.

6. –

   Vermijden van het gebruik van eindgevoede antennes.

7. –

   Minimum vermogen.

8. –

   Goede hf-aarding.

9. –

   Sociale aspecten (goede relatie met de buren).

10.1. Het menselijk lichaam

1. –

   De gevolgen van elektrische schok.

2. –

   Voorzorgsmaatregelen tegen elektrische schok.

10.2. Netvoeding

1. –

   Verschil tussen fase, nul en aarde [kleurcode].

2. –

   Het belang van goede aardverbindingen.

3. –

   Snelle en trage veiligheden, waarden van veiligheden.

10.3. Gevaren

1. –

   Geladen condensatoren.

2. –

   Hoge spanningen.

10.4. Bliksemontlading

1. –

   Gevaar.

2. –

   Bescherming.

3. –

   Uitvoering van aarding.

1. –

   Q-code.

2. –

   Overige codes.

3. –

   Internationale noodsignalen, noodverkeer, communicatie bij rampen.

4. –

   Roepletters in Nederland.

5. –

   IARU aanbeveling.

1. –

   ITU Radio.

2. –

   CEPT aanbevelingen.

3. –

   Bij of krachtens de Telecommunicatiewet gestelde regels.

Aan de hand van deze eisen wordt getoetst of de kandidaat met goed gevolg een examen voor categorie F heeft afgelegd.

De exameneisen zijn beperkt tot onderwerpen die relevant zijn bij het doen van proeven met en het gebruik van zendinrichtingen door radiozendamateurs. Hieronder vallen ook schakelingen met hun schema's. Hierin kunnen zowel geïntegreerde schakelingen als discrete componenten voorkomen.

De tijdens het examen te stellen vragen worden gebaseerd op de praktische toepassing van de onderwerpen die in dit programma worden genoemd inclusief de onderliggende aspecten nodig voor het begrip van deze onderwerpen.

1. a.

   Daar waar bepaalde grootheden worden genoemd, moet de kandidaat ook de eenheden kennen waarin deze grootheden worden uitgedrukt. Men moet ook de gebruikelijke veelvouden en delen van de eenheden kennen.

2. b.

   Kandidaten moeten vertrouwd zijn met de gangbare tekensymbolen.

3. c.

   Kandidaten moeten de volgende wiskundige begrippen en bewerkingen kunnen toepassen:

   1. –

      optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen;

   2. –

      breuken, percentages;

   3. –

      machten van 10, exponenten, logaritmen;

   4. –

      kwadrateren;

   5. –

      vierkantswortels;

   6. –

      omgekeerde waarden;

   7. –

      interpretatie van lineaire en niet-lineaire grafieken;

   8. –

      binair getalstelsel.

4. d.

   Kandidaten moeten de formules die in dit programma zijn opgenomen kennen, kunnen toepassen en deze formules ook in andere schrijfwijzen kunnen omzetten.

1.1. Stroomgeleiding

1. –

   Geleider, halfgeleider en isolator.

2. –

   Stroomsterkte, spanning en weerstand.

3. –

   De eenheden ampère, volt en ohm.

4. –

   De wet van Ohm [U = I • R].

5. –

   De wetten van Kirchhoff.

6. –

   Elektrisch vermogen [P = U • I].

7. –

   De eenheid watt.

8. –

   Elektrische energie [W = P • t].

9. –

   De eenheid joule.

10. –

    Capaciteit van een batterij [ampere-uur].

1.2. Bronnen

1. –

   Spanningsbron, bronspanning [EMK], kortsluitstroom, inwendige weerstand en klemspanning.

2. –

   Serie- en parallelschakeling van spanningsbronnen.

1.3. Elektrisch veld

1. –

   Elektrische veldsterkte.

2. –

   De eenheid volt per meter.

3. –

   Afscherming van elektrische velden.

1.4. Magnetisch veld

1. –

   Magnetisch veld om stroom-voerende geleider en van een spoel.

2. –

   Afscherming van magnetische velden.

1.5. Elektromagnetisch veld

1. –

   Radiogolven als elektromagnetische golven.

2. –

   De voortplantingssnelheid en het verband hiervan met de frequentie en de golflengte [v = ƒ= • λ].

3. –

   Polarisatie.

1.6. Sinusvormige signalen

1. –

   De grafische voorstelling in de tijd.

2. –

   Periode en periodeduur.

3. –

   Frequentie.

4. –

   De eenheid hertz.

5. –

   Faseverschil.

1.7. Niet-sinusvormige signalen

1. –

   Audiosignaal.

2. –

   Bloksignaal.

3. –

   De grafische voorstelling in de tijd.

4. –

   Gelijkspanningscomponent, grondgolf en zijn harmonischen.

5. –

   Ruis [P_N = kTB], thermische ruis, via de antenne ontvangen ruis, ruisvermogen per Hz, ruis-vermogen in de bandbreedte.

1.8. Gemoduleerde signalen

1. –

   CW.

2. –

   Amplitudemodulatie.

3. –

   Enkelzijbandmodulatie.

4. –

   Fase- en frequentiemodulatie.

5. –

   Draaggolf, zijbanden en bandbreedte.

6. –

   Golfvormen van CW-, AM-, EZB-(SSB-) en FM-signalen (grafische weergave).

7. –

   Spectra van CW-, AM-, EZB- (SSB-) en FM-signalen (grafische weergave).

8. –

   Digitale modulatievormen: FSK, 2-PSK, 4-PSK en QAM.

9. –

   Digitale modulatie: bitsnelheid, symboolsnelheid (baudsnelheid) en bandbreedte.

10. –

    Foutdetectie en -correctie: CRC (packet radio), ARQ en FEC (toepassing AMTOR).

1.9. Vermogen en energie

1. –

   Het vermogen van sinusvormige signalen

2. –

   Vermogensverhoudingen die overeenkomen met de volgende dB-waarden: 0dB, 3dB, 6dB, 10dB en 20dB [zowel positief als negatief].

3. –

   De vermogensverhouding in dB bij het achter elkaar schakelen van versterkers en/of verzwakkers.

4. –

   Aanpassing [maximale vermogensoverdracht].

5. –

   De relatie tussen ingangsvermogen, uitgangsvermogen en rendement.

6. –

   Peak Envelope Power [PEP].

1.10. Digitalisering van analoge signalen

1. –

   Bemonsteren en kwantiseren.

2. –

   Minimale bemonsteringsfrequentie (Nyquistfrequentie).

3. –

   Anti-aliasfilter, reconstructiefilter.

4. –

   Convolutie (tijddomein/-frequentiedomein, grafische voorstelling).

5. –

   ADC en DAC.

2.1. Weerstand

1. –

   Weerstand.

2. –

   De eenheid ohm.

3. –

   Stroom-spanningkarakteristiek.

4. –

   Vermogendissipatie.

2.2. Condensator

1. –

   Capaciteit.

2. –

   De eenheid farad.

3. –

   De relatie tussen capaciteit, afmetingen en diëlektricum.

4. –

   De reactantie

5. –

   Faseverschil tussen stroom en spanning.

6. –

   Eigenschappen van vaste en van variabele condensatoren.

2.3. Spoel

1. –

   Zelfinductie.

2. –

   De eenheid henry.

3. –

   Het effect van aantal windingen, diameter, lengte en kernmateriaal op de zelfinductie.

4. –

   De reactantie [X_L = 2πƒ • L].

5. –

   Faseverschil tussen stroom en spanning.

2.4. Toepassing en gebruik van transformatoren

1. –

   Ideale transformator [P_prim = P_sec]

2. –

   De relatie tussen wikkelverhouding en:

3. –

   Transformatoren (toepassing).

2.5. Diode

Gebruik en toepassing van diodes:

1. –

   Gelijkrichtdiode, zenerdiode, LED [licht emitterende diode], varicap [capaciteitsdiode];

2. –

   Doorlaatstroom;

3. –

   Sperspanning en lekstroom.

2.6. Transistor

1. –

   PNP- en NPN-transistor:

   1. –

      Stroomsturing;

   2. –

      Stroomversterking.

2. –

   Veldeffecttransistor

   1. –

      Spanningsturing;

   2. –

      Steilheid.

3. –

   De transistor in:

   1. –

      gemeenschappelijke emitter-[source-]schakeling;

   2. –

      gemeenschappelijke basis-[gate-]schakeling;

   3. –

      gemeenschappelijke collector-[drain-]schakeling.

4. –

   In– en uitgangsimpedantie van bovengenoemde schakelingen.

5. –

   Instelmethode.

2.7. Overige componenten

1. –

   Eenvoudige buizen [triode en pentode]:

   1. –

      Steilheid;

   2. –

      Anode-roostercapaciteit.

2. –

   Eenvoudige digitale componenten (functie):

   1. –

      Poortschakelingen;

   2. –

      Opteller (full adder);

   3. –

      Flipflop;

   4. –

      Deler.

3.1. Combinatie van componenten

1. –

   Serie- en parallelschakeling van weerstanden, spoelen, condensatoren, transformatoren en dioden.

2. –

   Stromen en spanningen in deze schakelingen.

3. –

   Impedantie van deze schakelingen.

4. –

   Gedrag van niet-ideale weerstanden, condensatoren en spoelen (parasitaire effecten).

3.2. Analoge filters

1. –

   Seriekring en parallelkring.

2. –

   Impedantie.

3. –

   Frequentiekarakteristiek.

4. –

   Kwaliteitsfactor van een afgestemde kring

5. –

   Bandbreedte.

6. –

   Bandfilter.

7. –

   Laagdoorlatende, hoogdoorlatende, banddoorlatende en bandsperrende filters, opgebouwd uit passieve elementen, kantelfrequentie.

8. –

   Frequentiekarakteristiek.

9. –

   Pi-filter en T-filter .

10. –

    Kwartskristal; vervangingsschema, serieresonantie en parallelresonantie.

11. –

    Gevolgen van het toepassen van niet ideale componenten (parasitaire effecten).

3.3. Voeding

1. –

   Schakelingen voor enkel- en dubbelzijdige gelijkrichting en de bruggelijkrichter.

2. –

   Afvlakschakelingen.

3. –

   Stabilisatieschakelingen in laagspanningsvoedingen.

4. –

   Schakelende voedingen, isolatie en EMC.

3.4 .Versterker

1. –

   Lf- en hf-versterker.

2. –

   Operationele versterker [OpAmp].

3. –

   Versterkingsfactor.

4. –

   Amplitude-frequentiekarakteristiek en bandbreedte (breedband- t.o.v. afgestemde trappen).

5. –

   Instelling in klasse A, A/B, B en C.

6. –

   Harmonische vervorming en intermodulatievervorming, oversturing van versterkertrappen.

7. –

   Vermogenversterkers met buizen, spanningen en impedanties, impedantietransformatie.

8. –

   Parasitaire oscillaties.

3.5. Detector

1. –

   AM-detectoren:

   1. •

      Diodedetector;

   2. •

      Productdetector en BFO.

2. –

   FM-detectoren.

3.6. Oscillator

1. –

   Factoren die de frequentie en frequentiestabiliteit bepalen.

2. –

   Oscilleervoorwaarden.

3. –

   LC-oscillator.

4. –

   Kristaloscillator, overtone-oscillator.

5. –

   Spanningsgestuurde oscillator (VCO, frequentiemodulator).

6. –

   Faseruis.

3.7. Phase Locked Loop [PLL]

1. –

   Regellus met fasevergelijk-schakeling.

2. –

   Regellus met instelbaar deeltal.

3. –

   Filter in de regellus.

4. –

   Modulatie in de VCO.

3.8. Mengtrap

1. –

   Mengtrap met transistor, JFET of dioden.

2. –

   Som- en verschilmenging, spiegel-frequentie.

3. –

   Amplitudemodulator.

4. –

   Balansmodulator.

3.9. Digitale signaalverwerking

1. –

   FIR en IIR filter blokschema.

2. –

   Fourier transformatie (grafische weergave):

   1. –

      DFT;

   2. –

      FFT.

3. –

   Directe digitale frequentiesynthese (DDS).

4.1. Uitvoering

1. –

   Enkel- en dubbelsuperheterodyne ontvanger.

2. –

   Directe conversie.

4.2. Blokschema's

1. –

   CW-ontvanger [A1A].

2. –

   AM-ontvanger [A3E].

3. –

   EZB-ontvanger [J3E].

4. –

   FM-ontvanger [F3E].

4.3. Werking en functies van de volgende schakelingen [alleen als onderdeel van een blokschema]

1. –

   HF-versterker [smalband of breedband].

2. –

   Oscillator [vast en variabel].

3. –

   Mengtrap.

4. –

   Middenfrequentversterker.

5. –

   Begrenzer.

6. –

   Detector.

7. –

   Zwevings-oscillator [BFO].

8. –

   Productdetector.

9. –

   LF-versterker.

10. –

    Automatische versterkingsregeling.

11. –

    S-meter.

12. –

    Ruisonderdrukker [squelch].

4.4. Ontvangerspecificaties

1. –

   Nabijselectiviteit.

2. –

   Verafselectiviteit.

3. –

   Gevoeligheid, ruisgetal.

4. –

   Stabiliteit.

5. –

   Intermodulatie; kruismodulatie.

6. –

   Reciproke menging (faseruis).

7. –

   Gevoeligheidsvermindering (desensitization).

8. –

   Blokkering.

5.1. Uitvoering

1. –

   Zender met of zonder frequentie-transformatie.

2. –

   Transceiver (TRX).

5.2. Blokschema's

1. –

   CW-zender [A1A].

2. –

   EZB-zender [J3E].

3. –

   FM-zender met PLL [F3E].

5.3. Werking en functies van de volgende schakelingen [ alleen als onderdeel van het blokschema]

1. –

   Mengtrap.

2. –

   Oscillator.

3. –

   Scheidingstrap.

4. –

   Stuurtrap.

5. –

   Frequentievermenigvuldiger.

6. –

   Vermogensversterker.

1. –

   Aanpassing.

2. –

   Uitgangsfilter.

3. –

   Frequentiemodulator.

4. –

   Lf-begrenzer.

5. –

   Balansmodulator.

6. –

   Fasemodulator.

7. –

   Zijbandfilter.

5.4. Zenderspecificaties

1. –

   Frequentiestabiliteit.

2. –

   Hf-bandbreedte.

3. –

   Zijbanden.

4. –

   Lf-bandbreedte.

5. –

   Niet-lineariteit (harmonische en intermodulatievervorming).

6. –

   Uitgangsimpedantie.

7. –

   Uitgangsvermogen.

8. –

   Rendement.

9. –

   Frequentiezwaai.

10. –

    Modulatie-index.

11. –

    Sleutelklikken en chirps.

12. –

    Ongewenste hf-uitstralingen.

13. –

    Effecten van oversturing.

14. –

    Faseruis.

15. –

    Kaststraling.

6.1. Antennetypen

1. –

   Halvegolfantenne met voeding in het midden.

2. –

   Halvegolfantenne met voeding aan het einde.

3. –

   Gevouwen dipool.

4. –

   Kwartgolf verticale antenne [groundplane].

5. –

   Antenne met parasitaire elementen [Yagi].

6. –

   Apertuurantennes (parabolische reflector, hoorn).

7. –

   Dipool met sperkringen [traps].

6.2. Antenne-eigenschappen

1. –

   Stroom- en spanningsverdeling.

2. –

   Impedantie in het voedingspunt.

3. –

   Capacitieve of inductieve impe-dantie buiten resonantie.

4. –

   Polarisatie.

5. –

   Richteffect, rendement en antennewinst.

6. –

   Effectief uitgestraald vermogen [ERP, EIRP].

7. –

   Voor/achterverhouding.

8. –

   Horizontale en verticale stralings-diagrammen.

9. –

   Effectief opvangend oppervlak.

6.3. Transmissielijnen

1. –

   Open lijn.

2. –

   Coaxiale kabel.

3. –

   Golfpijp.

4. –

   Karakteristieke impedantie [Z₀].

5. –

   Verkortingsfactor.

6. –

   Staandegolfverhouding

7. –

   Verliezen.

8. –

   Balun.

9. –

   Kwartgolf lijn als impedantie-transformator [Z₀² = Z_in • Z_uit].

10. –

    Antenne aanpassingseenheid.

7.1. Algemeen

1. –

   Signaalverzwakking, signaal-ruisverhouding.

2. –

   Zichtbereikverbinding, vrije – ruimtepropagatie.

3. –

   Kosmische ruis.

4. –

   Basisbegrippen van de propagatievoorspelling (link budget):

   1. •

      Overheersende ruisbron (bandruis t.o.v. ontvangerruis);

   2. •

      Minimaal benodigde signaal- ruisverhouding;

   3. •

      Minimaal benodigd ontvangen signaalvermogen;

   4. •

      Trajectverliezen;

   5. •

      Antennewinst;

   6. •

      Transmissielijnverlies;

   7. •

      Minimaal benodigd zendvermogen.

7.2. HF

1. –

   Ionosfeerlagen.

2. –

   Kritische frequentie.

3. –

   Invloed van de zon op de ionosfeer.

4. –

   Maximum Usable Frequency [MUF].

5. –

   Grondgolf en ruimtegolf.

6. –

   Opstralingshoek, invloed antennehoogte.

7. –

   Dode zone en skip distance.

8. –

   Multipadeffecten in ionosferische propagatie, fading.

9. –

   Atmosferische ruis.

7.3. VHF en hoger

1. –

   Troposfeer.

2. –

   Golfgeleidervorming in de atmosfeer (ducting).

3. –

   Verstrooiing (scattering).

4. –

   De invloed van de antennehoogte op de overbrugbare afstand [radio horizon].

5. –

   Temperatuurinversie.

6. –

   Sporadische E-reflectie.

7. –

   Aurorareflectie.

8. –

   Meteorscatter.

9. –

   Maanreflectie (EME).

10. –

    Thermische ruis van het aardoppervlak.

8.1. Meten

Het meten van:

1. –

   Gelijk- en wisselspanningen;

2. –

   Gelijk- en wisselstromen;

3. –

   Weerstand;

4. –

   Gelijkstroom- en hoogfrequent-vermogen [gemiddeld vermogen, ‘Peak Envelope Power’];

5. –

   Staandegolfverhouding;

6. –

   Golfvorm van de omhullende van een hoogfrequentsignaal;

7. –

   Frequentie;

8. –

   Resonantiefrequentie.

Meetfouten:

1. –

   Invloed van de frequentie;

2. –

   Invloed van de golfvorm;

3. –

   Invloed van de inwendige impedantie van meetinstrumenten.

8.2. Meetinstrumenten

Het meten met:

1. –

   Universeelmeter (digitaal en analoog);

2. –

   Staandegolfmeter;

3. –

   Frequentieteller;

4. –

   Spectrumanalyser;

5. –

   Signaalgenerator;

6. –

   Oscilloscoop;

7. –

   Kunstantenne [dummy load], HF-vermogensmeter.

9.1. Storing in elektronische apparatuur

1. –

   Blokkering [werkpuntverschuiving].

2. –

   Interferentie met het gewenste signaal.

3. –

   Intermodulatie.

4. –

   Laagfrequentdetectie.

9.2. Oorzaak van de storing in elektronische apparatuur

1. –

   Veldsterkte van de zender.

2. –

   Ongewenste uitstraling van de zender [parasitaire uitstraling, harmonischen].

3. –

   Ongewenste beïnvloeding van apparatuur:

   1. •

      via de antenne-ingang [antennespanning, ingangs-selectiviteit];

   2. •

      via andere aangesloten leidingen;

   3. •

      door directe instraling.

9.3. Maatregelen tegen storingen

Voorzieningen ter voorkoming en opheffing van storingen:

1. –

   Filteren;

2. –

   Ontkoppelen;

3. –

   Afscherming.

10.1. Het menselijk lichaam

1. –

   Weerstand van het menselijk lichaam.

2. –

   Toegelaten aanrakingsspanning.

3. –

   De gevolgen van elektrische schok.

4. –

   Toegelaten vermogensdichtheid van een hoogfrequentveld [watt/m²].

10.2. Netvoeding

1. –

   Verschil tussen fase, nul en aarde [kleurcode].

2. –

   Uitvoeringen van aardverbindingen.

3. –

   Aardlekschakelaar.

4. –

   Snelle en trage veiligheden.

10.3. Hoge spanningen

1. –

   Isolatie.

2. –

   Afscherming.

3. –

   Aarding.

4. –

   Geladen condensatoren.

10.4. Bliksemontlading

1. –

   Gevaar.

2. –

   Bescherming.

10.5. Opstelling

1. –

   Apparatuur binnen.

2. –

   Apparatuur buiten.

3. –

   Antenne.

1. –

   Q-codes.

2. –

   Overige codes.

3. –

   Internationaal nood-, spoed- en veiligheidsverkeer en verkeer bij natuurrampen.

4. –

   Roepletters:

   1. •

      Prefix;

   2. •

      Suffix;

   3. •

      In Nederland.

5. –

   Internationaal spellingsalfabet.

1. –

   ITU Radio Regulations.

2. –

   CEPT aanbevelingen.

3. –

   Bij of krachtens de Telecommunicatiewet gestelde regels.

13.1. Maatschappelijke verantwoordelijkheden van de radiozendamateur

1. –

   Gewenst gedrag in het radioverkeer:

   1. •

      Binnen de Amateurdienst;

   2. •

      T.o.v. andere diensten;

   3. •

      IARU aanbevelingen.

2. –

   Opheffen van storing.

3. –

   Reageren op noodverkeer.

13.2. Operationele vaardigheden

1. –

   Gebruik kunstantenne.

2. –

   Verbindingsprocedures.

3. –

   Aanpassen vermogen aan situatie.

1.1. Soorten communicatie in de Maritime Mobile Service

1. –

   Nood-, spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Openbaar verkeer

3. –

   Havenoperaties en scheepsbewegingen

4. –

   Communicatie met sluizen en bruggen

5. –

   Communicatie tussen schepen (intership)

6. –

   Communicatie aan boord (intraship)

1.2. Soorten stations in de Maritime Mobile Service

1. –

   Scheepsstations

2. –

   Kuststations

3. –

   Loodsstations, havenstations, etc.

1.3. Elementaire kennis en eigenschappen van frequenties

1. –

   Verband tussen frequentie en golflengte

2. –

   Propagatie van VHF- en UHF-frequenties

1.4. Frequenties toegewezen aan de Maritime Mobile Service

1. –

   Het gebruik van VHF- en UHF-frequenties in de Maritime Mobile Service

2. –

   Het begrip radiokanaal. Simplex, semi-duplex and duplex. Relay walstation.

3. –

   Oproepkanalen

1.1. VHF-radioinstallatie

1. –

   Kanalen

2. –

   Bediening

3. –

   Gebruik

4. –

   Zekering

1.2. Begrip ATIS

1.3. Antennes

1. –

   VHF-antennes

2. –

   Coaxiale antennekabel

1.4. Batterijen

1. –

   Verschillende soorten en hun eigenschappen

2. –

   Opladen

3. –

   Onderhoud

4. –

   Risico’s

2.1. Begrip MMSI

2.2. Gebruik van het VHF-kanaal 70

1. –

   Noodprocedure

2. –

   Noodsein

3. –

   Noodoproep

4. –

   Noodbericht

5. –

   Bevestiging van een noodbericht

6. –

   Terminologie van noodverkeer

7. –

   Verzending van een noodbericht door een station dat niet zelf in nood is

8. –

   Spoedsein

9. –

   Medisch advies

10. –

    Veiligheidssein

1. –

   De functie van RCC’s

2. –

   SAR-kanalen

1.1. Gebruik van het internationale fonetisch alfabet

1.2. Keuze van de juiste taal in het radioverkeer op de binnenwateren

2.1 Effectief gebruik van verplichte documenten en publicaties

3.1. Verkeerslijsten

3.2. Radiotelefonieverbinding

1. –

   De gespreksdiscipline

2. –

   Keuze VHF-kanalen

3. –

   De aanroepprocedure naar een kuststation door middel van radiotelefonie

4. –

   Aanvragen van een handmatig doorverbonden telefoongesprek

5. –

   Beëindigen van het gesprek

6. –

   Soorten telefoongesprekken

7. –

   Leiding van radioverkeer

8. –

   UTC, tijdzones

3.3. Kosten verbonden aan verkeer

1. –

   AAIC-code

2. –

   Gespreksduur

3. –

   Soorten telefoongesprekken

4. –

   Gebruikte valuta voor het internationale betalingsverkeer

3.4. De voorschriften met betrekking tot:

1. –

   Het testen van de radio-apparatuur aan boord van schepen

2. –

   De bevoegdheden en verplichtingen van de gezagvoerder/schipper en de radio-operator

3. –

   De roepnaam en overige relevante identificatiemogelijkheden

4. –

   De toelating van maritieme radio-apparatuur

5. –

   De bevoegdheden verbonden aan het bezit van het Basiscertificaat marifonie

3.5. Controle, overtredingen van de (radio)voorschriften

1. –

   Controle op het ether en frequentiegebruik

2. –

   Overtredingen van de (radio)voorschriften en de daarbij behorende maatregelen

1. –

   Het ITU-verdrag en het daarbij behorend Radioreglement

2. –

   Relevante Europese richtlijnen (R&TTE en MED)

3. –

   Het Rijnvaartpolitiereglement (RPR) en Binnenvaartpolitiereglement (BPR)

   – de voorschriften met betrekking tot:

4. –

   de voorgeschreven apparatuur (marifoon en radar)

5. –

   uitluisteren

6. –

   communicatie

7. –

   Regionale Regeling betreffende de radiodienst op de binnenwateren

8. –

   De Telecommunicatiewet (inclusief onderliggende regelgeving)

1.1. Soorten communicatie in de Maritime Mobile Service

1. –

   Nood-, spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Openbaar verkeer

3. –

   Havenoperaties en scheepsbewegingen

4. –

   Communicatie met sluizen en bruggen

5. –

   Communicatie aan boord (intraship)

6. –

   Automatische communicatie (AIS)

1.2. Soorten stations in de Maritime Mobile Service

1. –

   Scheepsstations

2. –

   Kuststations

3. –

   Loodsstations, havenstations, etc.

4. –

   Luchtvaartuigstations

5. –

   Reddingscoördinatiecentra (RCC)

1.3. Eigenschappen van frequenties

1. –

   Propagatie van VHF- en UHF-frequenties

1.4. Frequenties toegewezen aan de Maritime Mobile Service

1. –

   Het gebruik van VHF- en UHF-frequenties in de Maritime Mobile Service

2. –

   Het begrip radiokanaal. Simplex, semi-duplex and duplex. Relay walstation.

3. –

   Frequentietabel voor VHF-telefonie (Relevante appendix van het Radio Reglement)

4. –

   GMDSS nood- en veiligheidsfrequenties

5. –

   Oproepfrequenties

1.1. VHF-radioinstallatie

1. –

   Kanalen

2. –

   Bediening

3. –

   Gebruik

4. –

   DSC

5. –

   Wachtontvanger

6. –

   Zekering

1.2. Antennes

1. –

   VHF-antennes

2. –

   Antenne voor het NAVTEX-systeem

3. –

   Satellietantennes

4. –

   Coaxiale antennekabel

1.3. Batterijen

1. –

   Verschillende soorten en hun eigenschappen

2. –

   Opladen

3. –

   Onderhoud

4. –

   UPS-systemen

5. –

   Risico’s

1.4. Radioapparatuur voor groepsreddingmiddelen

1. –

   Draagbare VHF-zendontvanger

2. –

   SART

3. –

   EPIRB

2.1. Berichtopbouw (format specifier)

1. –

   noodoproep (distress call)

2. –

   oproep aan alle schepen (all ships call)

3. –

   oproep aan individueel station (selective call)

4. –

   oproep aan geografisch gebied (geographic area call)

5. –

   groepsoproep (group call)

6. –

   automatische/semi-automatische dienst (automatic/semi-automatic service)

2.2. Het MMSI-nummersysteem (o.a. adressen selecteren)

1. –

   de nationaliteitsidentificatie

2. –

   groepnummers

3. –

   kuststationnummers

4. –

   scheepsstationnummers

2.3. Categorieën

1. –

   nood

2. –

   spoed

3. –

   veiligheid

4. –

   routine

5. –

   andere communicatie

2.4. Telecommando’s en verkeersinformatie

1. –

   noodalarmering

2. –

   andere oproepen

3. –

   werkfrequentie-informatie

2.5. Gebruik van het VHF-kanaal 70

1.1. Indeling van de zeegebieden A1 t/m A4 en het GMDSS masterplan

1.2. Bewaken van noodfrequenties zoals vermeld in het Radio Reglement, het SOLAS-verdrag en het STCW-verdrag

1.3. Functionele eisen voor scheepsstations

1.4. Uitrustingseisen voor scheepsstations

1.5. Energievoorzieningen van scheepsstations inclusief hoofd-, nood- en reservebronnen

1.6. Waarborgen van de beschikbaarheid van het scheepsradiostation

1.7. Vergunningen, (radio)veiligheidscertificaten, bedieningscertificaten, inspecties en periodieke onderzoeken.

2.1. Het NAVTEX-systeem

1. –

   Doel van NAVTEX

2. –

   NAVTEX-frequenties

3. –

   Ontvangstbereik

4. –

   Berichtopbouw (identificatie afzender, type bericht, berichtnummer)

2.2. NAVTEX-ontvanger

1. –

   Selecteren stationsidentificatie

2. –

   Selecteren berichtensoort

3. –

   Berichten die niet kunnen worden onderdrukt

4. –

   Gebruik van supplementaire bediening en bijvullen papier

3.1. Satelliet EPIRB’s

1. –

   Doel van EPIRB

2. –

   Kenmerken van de werking op 406 MHz

3. –

   Kenmerken van de werking op 121,5 MHz inclusief ‘homing’-functies

4. –

   Informatie-inhoud van noodalarmering

5. –

   Handmatig gebruik

6. –

   Vrij opdrijven

7. –

   Routine-onderhoud

   1. •

      Testen

   2. •

      Controleren van de vervangingsdatum van de batterij

   3. •

      Controleren van de vervangingsdatum van het hydrostatische ontgrendelingsmechanisme

4.1. Search and Rescue Radar Transponder (SART )

1. –

   Doel van SART

2. –

   De technische kenmerken

3. –

   Bediening

4. –

   Bereik van een SART

5. –

   Afstemmen radar, herkennen SART op de radar

6. –

   Routine-onderhoud aan een SART

   1. –

      Testen

   2. –

      Controleren van de vervangingsdatum van de batterij

5.1. Noodcommunicatie

1. –

   DSC noodalarmering

   1. •

      De definitie van een noodalarm

   2. •

      Verzending van een noodalarm

   3. •

      Heruitzending van een noodalarm van een kuststation naar een scheepsstation

   4. •

      Heruitzending van een noodalarm van een scheepsstation naar een kuststation

   5. •

      Verzending van een noodalarm door een station dat zelf niet in nood is

2. –

   Ontvangst en beantwoording van een DSC noodalarm

3. –

   Bevestigingsprocedure door middel van radiotelefonie

4. –

   Ontvangst en bevestiging door een kuststation

5. –

   Ontvangst en bevestiging door een scheepsstation

6. –

   Omgaan met noodalarmering

   1. •

      Voorbereidingen voor het omgaan met noodverkeer

   2. •

      Terminologie van noodverkeer

7. –

   Testen van DSC nood-, spoed- en veiligheidsoproepen

8. –

   Annuleren van valse noodalarmeringen

9. –

   Communicatie ter plaatse

10. –

    SAR-operaties

5.2. Spoed- en veiligheidscommunicatie

1. –

   De betekenis van spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Procedures voor DSC spoed- en veiligheidsoproepen

3. –

   Spoedcommunicatie

4. –

   Radio Medische Dienst

5. –

   Medische transporten

6. –

   Veiligheidscommunicatie

5.3. Ontvangst van maritieme veiligheidsinformatie (MSI)

1. –

   NAVAREA

2. –

   Ontvangst per NAVTEX

3. –

   De navigatie waarschuwingen voor de scheepvaart die worden verzonden door middel van radiotelefonie

5.4. Bescherming van noodfrequenties

1. –

   Testen op noodfrequenties

2. –

   Verzendingen tijdens noodverkeer

3. –

   Vermijden van schadelijke storing

4. –

   Voorkomen van ongeautoriseerde uitzendingen

1. –

   Noodprocedure

2. –

   Noodsein

3. –

   Noodoproep

4. –

   Noodbericht

5. –

   Bevestiging van een noodbericht

6. –

   Terminologie van noodverkeer

7. –

   Verzending van een noodbericht door een station dat niet zelf in nood is

8. –

   Spoedsein

9. –

   Medisch advies

10. –

    Veiligheidssein

7.1. De functie van RCC’s

7.2. International Aeronautical and Maritime Search and Rescue Manual (IAMSAR)

7.3. Maritieme reddingsorganisaties

7.4. Meldingssystemen voor schepen

1. –

   Doel

2. –

   Kenmerken (waterdicht, kleur, enz.)

3. –

   Kanaalbezetting

4. –

   Routine-onderhoud

   1. •

      Testen

   2. •

      Controleren van de batterijen

1.1. Gebruik van het Internationale Seinboek en het Standard Marine Communication Phrases (SMCP)

1.2. Erkende standaardafkortingen en veel gebruikte woorden en uitdrukkingen

1.3. Gebruik van het internationale fonetisch alfabet (ITU)

1.4.. Gebruik van de voorgeschreven boekwerken inclusief technische handleidingen

1.5. Begrip van ontvangen berichten

2.1. Effectief gebruik van verplichte documenten en publicaties

2.2. Bijhouden van radiogegevens

2.3. Kennis van de het reglement en de afspraken met betrekking tot de tot de Maritime Mobile Service en de Maritime Mobile Satellite Service

3.1. Radiotelefonieverbinding

1. –

   De gespreksdiscipline

2. –

   Keuze VHF kanalen

3. –

   Methode voor het bellen van een kuststation per DSC

4. –

   Kiezen van een automatisch radiotelefoongesprek

5. –

   Leiding radioverkeer

6. –

   UTC, tijdzones

3.3. De voorschriften met betrekking tot:

1. –

   Het testen van de radio-apparatuur aan boord van schepen

2. –

   De bevoegdheden en verplichtingen van de gezagvoerder-/schipper en de radio-operator

3. –

   De roepnaam en overige relevante identificatiemogelijkheden

4. –

   De toelating van maritieme radio-apparatuur

5. –

   De bevoegdheden verbonden aan het bezit van het Beperkt certificaat maritieme radiocommunicatie

3.4. Belangrijkste scheepsroutes en bijbehorende communicatieroutes met betrekking tot schepen die binnen de grenzen van zeegebied A1 varen.

3.5 Controle van de (radio)voorschriften

1. –

   Controle op het ether en frequentiegebruik

2. –

   Overtredingen van de (radio)voorschriften en de daarbij behorende maatregelen

1. –

   Het Internationaal Verdrag betreffende de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS)

2. –

   Het Internationaal Verdrag betreffende de verreberichtgeving en het daarbij behorend Radioreglement

3. –

   de voorschriften met betrekking tot:

   1. –

      voorgeschreven apparatuur (marifoon en radar)

   2. –

      uitluisteren

   3. –

      communicatie

4. –

   De Nederlandse Schepenwet en het daarbij behorende Schepenbesluit

5. –

   Bij of krachtens de Telecommunicatiewet gestelde regels

1.1. Soorten communicatie in de Maritime Mobile Service

1. –

   Nood-, spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Openbaar verkeer

3. –

   Havenoperaties en scheepsbewegingen

4. –

   Communicatie met sluizen en bruggen

5. –

   Communicatie tussen schepen (intership)

6. –

   Communicatie aan boord (intraship)

7. –

   Automatische communicatie (AIS)

1.2. Soorten stations in de Maritime Mobile Service

1. –

   Scheepsstations

2. –

   Kuststations

3. –

   Loodsstations, havenstations, etc.

4. –

   Luchtvaartuigstations

5. –

   Reddingscoördinatiecentra RCC

1.3. Elementaire kennis van frequenties en frequentiebanden

1. –

   Het concept frequentie

2. –

   Het verband tussen frequentie en golflengte

3. –

   De eenheid van frequentie: Hz, kHz, MHz, GHz

4. –

   De onderverdeling van de belangrijkste etherfrequenties: LF, MF, HF, VHF, UHF, SHF

1.4. Eigenschappen van frequenties

1. –

   Verschillende vormen van propagatie in de vrije ruimte, grondgolf, ionosferische propagatie.

2. –

   Propagatie van LF-frequenties

3. –

   Propagatie van MF-frequenties

4. –

   Propagatie van verschillende HF-frequentiebanden

5. –

   Propagatie van VHF- en UHF-frequenties

1.5. Kennis van verschillende vormen van communicatie

1. –

   DSC

2. –

   Radiotelefonie

3. –

   NBDP

4. –

   Facsimile

5. –

   Data

6. –

   Morse-telegrafie

1.6. Kennis van verschillende soorten modulaties en klassen van uitzending

1. –

   Klassen van uitzending

2. –

   Draaggolffrequentie en toegewezen frequentie

3. –

   Bandbreedte van verschillende uitzendingen

4. –

   Officiële benamingen van klassen (bijv. F1B, J3E, A3E, A1A, etc.) van uitzendingen

5. –

   Officieuze benamingen van klassen (bijv. TLX, SSB, AM, CW, etc.) van uitzendingen

6. –

   Moduleren/demoduleren

1.7. Frequenties toegewezen aan de Maritime Mobile Service

1. –

   Het gebruik van LF-, MF-, HF-, VHF-, UHF- en SHF-frequenties in de Maritime Mobile Service

2. –

   Het begrip radiokanaal. Simplex, semi-duplex en duplex. Relay walstation. Gekoppelde en niet gekoppelde frequenties (paired – unpaired).

3. –

   Frequentietabellen en kanaalsystemen:

   1. –

      HF-telefonie (Betreffende appendix van het Radio Reglement)

   2. –

      VHF-telefonie (Betreffende appendix van het Radio Reglement)

   3. –

      HF-NBDP (Betreffende appendices van het Radio Reglement)

4. –

   MF-telefonie en NBDP voor Regio 1

   1. –

      GMDSS nood- spoed- en veiligheidsfrequenties

   2. –

      Nood- spoed- en veiligheidsfrequenties van het pre-GMDSS-systeem

   3. –

      Oproepfrequenties

2.1. Basiskennis van satellietcommunicatiesystemen

1. –

   Nood- spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Communicatiemethoden

3. –

   INMARSAT-ruimtesegment

   1. •

      Telexdiensten

   2. •

      Telefoondiensten

   3. •

      Data- en facsimilecommunicatie

   4. •

      Store and Forward-communicatie

4. –

   INMARSAT-A/B-communicatiediensten

5. –

   INMARSAT-C-communicatiediensten

6. –

   INMARSAT Enhanced Group Call (EGC)-systeem

7. –

   INMARSAT-M-communicatiediensten

8. –

   INMARSAT-F-communicatiediensten

9. –

   Overige satellietcommunicatie-diensten/systemen

2.2. Soorten stations in de Maritime Mobile-Satellite Service

1. –

   Coast Earth Stations (CES)

2. –

   Network Co-ordination Stations (NCS)

3. –

   Ship Earth Stations (SES)

4. –

   Network Controlling Centre (NCC)

1.1. Wachtontvangers

1. –

   De bediening en het gebruik van de VHF DSC-wachtontvanger

2. –

   De bediening en het gebruik van de MF DSC- en de MF/HF DSC-wachtontvanger

1.2. VHF-radioinstallatie

1. –

   Kanalen

2. –

   Bediening

3. –

   Gebruik

4. –

   DSC

1.3. MF/HF-radioinstallatie

1. –

   Frequenties

2. –

   Bediening en gebruik, bijv.

3. –

   selecteren van de RX-frequentie

4. –

   selecteren van de TX-frequentie

5. –

   selecteren van het ITU-kanaalnummer

6. –

   afstemmen van de zender

7. –

   selecteren van de klasse van uitzending

8. –

   gebruiken van de volumeregelaar en de ruisonderdrukker

9. –

   bedienen van de RF-versterking

10. –

    gebruiken van de automatische sterkteregeling

11. –

    gebruiken van de 2182 kHz voorkeurschakelaar

12. –

    gebruiken van de preselector

1.4. Antennes

1. –

   Isolatoren

2. –

   VHF-antennes

3. –

   MF/HF-sprietantennes

4. –

   MF/HF-draadantennes

5. –

   Satellietantennes

6. –

   Coaxiale antennekabel

1.5. Batterijen

1. –

   Verschillende soorten en hun eigenschappen

2. –

   Opladen

3. –

   Onderhoud

4. –

   UPS-systemen

5. –

   Serie- en parallelschakeling

6. –

   Risico’s

1.6. Radioapparatuur voor groepreddingsmiddelen

1. –

   Draagbare VHF-zendontvanger

2. –

   SART

3. –

   EPIRB

2.1. Berichtopbouw (format specifier)

1. –

   noodoproep (distress call)

2. –

   oproep aan alle schepen (all ships call)

3. –

   oproep aan individueel station (selective call)

4. –

   oproep aan geografisch gebied (geographic area call)

5. –

   groepsoproep (group call)

6. –

   automatische/semi-automatische dienst (automatic/semi-automatic service)

2.2. Het MMSI-nummersysteem (o.a. adressen selecteren)

1. –

   de nationaliteitsidentificatie

2. –

   groepnummers

3. –

   kuststationnummers

4. –

   scheepsstationnummers

2.3. Categorieën

1. –

   nood

2. –

   spoed

3. –

   veiligheid

4. –

   routine

5. –

   andere communicatie

2.4. Telecommando’s en verkeersinformatie

1. -

   noodalarmering

2. -

   andere oproepen

3. -

   werkfrequentie-informatie

2.5. Testoproepen

3.1. NBDP-systemen

1. –

   Automatische systemen

2. –

   Semi-automatische systemen

3. –

   Handmatige systemen

4. –

   ARQ-mode

5. –

   (SEL)FEC-mode

6. –

   ISS/IRS-protocol

7. –

   Master/slave

8. –

   Radio-telexnummeringssysteem

9. –

   Answerback

3.2. Radio-Telex-apparatuur

1. –

   Bedieningsknoppen en indicatoren

2. –

   Bediening van het toetsenbord

4.1. INMARSAT-Scheepsstations

1. –

   Acquisitie van satelliet

2. –

   Telexdiensten

3. –

   Telefoondiensten

4. –

   Data- en facsimilecommunicatie

5. –

   2 cijferige code

4.2. INMARSAT EGC-ontvanger

1. –

   Voorprogrammeren van een scheepsstation voor het ontvangen van EGC-berichten

2. –

   Kiezen van EGC-ontvangst mogelijkheden

4.3 INMARSAT-C Scheepsstation

1. –

   Onderdelen van een INMARSAT-C-terminal

2. –

   Invoeren/bijwerken van positie

3. –

   Gebruik van een INMARSAT-C-scheepsstation

4. –

   Sturen en ontvangen van tekstberichten

5. –

   2 cijferige code

5.1. Het opsporen van elementaire van fouten met behulp van ingebouwde meetinstrumenten of software in overeenstemming met de handleidingen van de apparatuur. Het herstellen van elementaire fouten, zoals vervangen van zekeringen, controlelampjes, e.d.

1.1. Zeegebieden en het GMDSS masterplan

1.2. Bewaken van noodfrequenties zoals vermeld in het Radio Reglement, het SOLAS-verdrag en het STCW-verdrag

1.3. Functionele eisen voor scheepsstations

1.4. Uitrustingseisen voor scheepsstations

1.5. Energievoorzieningen van scheepsstations inclusief hoofd-, nood- en reservebronnen

1.6. Waarborgen van de beschikbaarheid van het scheepsradiostation

1.7. Vergunningen, (radio)veiligheidscertificaten, bedieningscertificaten, inspecties en periodieke onderzoeken

1.8. Het selecteren van het (de) meest geschikte communicatiemiddel(en) en de daarmee verband houdende routering van de berichtgeving

1.9. Het kunnen opzoeken, cq beschikbaar hebben en gebruiken van de noodfrequenties in de VHF-MF- en HF-banden.

2.1. INMARSAT-Scheepsstation

1. –

   Noodcommunicatie

2. –

   Gebruik van de noodfaciliteit

   1. •

      Acquisitie van satelliet

   2. •

      Telex- en telefonienoodoproepen en noodberichten

   3. •

      Procedures voor noodoproepen en noodberichten

   4. •

      Reddingscoördinatiecentra die verbonden zijn met de kustgrondstations.

3. –

   Spoed- en veiligheidscommunicatie

   1. •

      Gebruik van spoed- en veiligheidsfaciliteiten

   2. •

      Telex- en telefonie spoed- en veiligheidsberichten

   3. •

      Procedures voor spoed- en veiligheidsberichten

   4. •

      2-cijferige code

2.2. INMARSAT-C Scheepsstation

1. –

   Nood-, spoed- en veiligheidsdiensten

   1. •

      Versturen van een noodalarm

   2. •

      Versturen van een noodbericht

   3. •

      Annuleren van valse noodalarmeringen

   4. •

      De INMARSAT-C-veiligheidsdiensten

   5. •

      2-cijferige code

2.3. INMARSAT EGC

1. –

   Doel van het EGC-systeem

2. –

   Berichten naar alle schepen en INMARSAT-systeemberichten

3. –

   Klasse INMARSAT-C-scheepsapparatuur en hun EGC-ontvangst

3.1. Het NAVTEX-systeem

1. –

   Doel van NAVTEX

2. –

   NAVTEX-frequenties

3. –

   Ontvangstbereik

4. –

   Berichtopbouw (identificatie afzender, type bericht, berichtnummer)

3.2. NAVTEX-ontvanger

1. –

   Selecteren stationsidentificatie

2. –

   Selecteren berichtensoort

3. –

   Berichten die niet kunnen worden onderdrukt

4. –

   Gebruik van supplementaire bediening en bijvullen papier

4.1. Satelliet EPIRB’s

1. –

   Doel van EPIRB

2. –

   Kenmerken van de werking op 406 MHz

3. –

   Kenmerken van de werking op 121,5 MHz inclusief ‘homing’-functies

4. –

   Informatie-inhoud van noodalarmering

5. –

   Handmatig gebruik

6. –

   Vrij opdrijven

7. –

   Routine-onderhoud

   1. •

      Testen

   2. •

      Controleren van de vervangingsdatum van de batterij

   3. •

      Controleren van de vervangingsdatum van het hydrostatische ontgrendelingsmechanisme

5.1. Search and Rescue Radar Transponder (SART)

1. –

   Doel van SART

2. –

   De technische kenmerken

3. –

   Bediening

4. –

   Bereik van een SART

5. –

   Afstemmen radar, herkennen SART op de radar

6. –

   Routine-onderhoud aan een SART

   1. –

      Testen

   2. –

      Controleren van de vervangingsdatum van de batterij

6.1. Noodcommunicatie

1. –

   DSC noodalarmering

   1. •

      De definitie van een noodalarm

   2. •

      Verzending van een noodalarm

   3. •

      Heruitzending van een noodalarm van een kuststation naar een scheepsstation

   4. •

      Heruitzending van een noodalarm van een scheepsstation naar een kuststation

   5. •

      Verzending van een noodalarm door een station dat zelf niet in nood is

2. –

   Ontvangst en beantwoording van een DSC noodalarm

   1. •

      Bevestigingsprocedure door middel van radiotelefonie

   2. •

      Bevestigingsprocedure door middel van NBDP

   3. •

      Ontvangst en bevestiging door een kuststation

   4. •

      Ontvangst en bevestiging door een scheepsstation

3. –

   Omgaan met noodalarmering

   1. •

      Voorbereidingen voor het omgaan met noodverkeer

   2. •

      Terminologie van noodverkeer

4. –

   Testen van DSC nood-, spoed- en veiligheidsoproepen

5. –

   Annuleren van valse noodalarmeringen

6. –

   Communicatie ter plaatse (on scene)

7. –

   SAR-operaties

6.2. Spoed- en veiligheidscommunicatie

1. –

   De betekenis van spoed- en veiligheidscommunicatie

2. –

   Procedures voor DSC spoed- en veiligheidsoproepen

3. –

   Spoedcommunicatie

4. –

   Radio Medische Dienst

5. –

   Medische transporten

6. –

   Veiligheidscommunicatie

6.3. Ontvangst van maritieme veiligheidsinformatie (MSI)

1. –

   NAVAREA

2. –

   Ontvangst per NAVTEX

3. –

   Ontvangst per INMARSAT EGC

4. –

   Ontvangst per HF NBDP

5. –

   Het navigatie waarschuwingssignaal voor de scheepvaart uit het oude nood- en veiligheidssysteem

6. –

   De navigatie waarschuwingen voor de scheepvaart die worden verzonden door middel van radiotelefonie

6.4. Bescherming van noodfrequenties

1. –

   Beschermings banden

2. –

   Testen op noodfrequenties

3. –

   Uitzendingen tijdens noodverkeer

4. –

   Vermijden van schadelijke storing

5. –

   Voorkomen van ongeautoriseerde uitzendingen

1. –

   Noodprocedure

2. –

   Noodsein

3. –

   Noodoproep

4. –

   Noodbericht

5. –

   Bevestiging van een noodbericht

6. –

   Terminologie van noodverkeer

7. –

   Verzending van een noodbericht door een station dat niet zelf in nood is

8. –

   Spoedsein

9. –

   Medisch advies

10. –

    Veiligheidssein

8.1. De functie van RCC’s

8.2. International Aeronautical and Maritime Search and Rescue Manual ( IAMSAR)

8.3. Maritieme reddingsorganisaties

8.4. Meldingssystemen voor schepen

1. –

   Doel

2. –

   Kenmerken (waterdicht, kleur enz.)

3. –

   Kanaalbezetting

4. –

   Routine-onderhoud

   1. –

      Testen

   2. –

      Controleren van de batterijen

1.1. Gebruik van het Internationale Seinboek en het Standard Marine Communication Phrases (SMCP)

1.2. Erkende standaardafkortingen en veel gebruikte woorden en uitdrukkingen

1.3. Gebruik van het internationale fonetisch alfabet (ITU)

1.4. Gebruik van de boekwerken inclusief technische handleidingen

1.5. Begrip van ontvangen berichten

2.1. Effectief gebruik van verplichte documenten, voorgeschreven boekwerken en publicaties

2.2. Bijhouden van radiogegevens

2.3. Kennis van het reglement en de afspraken met betrekking tot de Maritime Mobile Service en de Maritime Mobile-Satellite Service

3.1. Kiezen van de juiste communicatiemethodes in verschillende situaties

3.2. Verkeerslijsten

3.3. Radiotelefonieverbinding

1. –

   Gespreksdiscipline

2. –

   Keuze VHF-kanalen, keuze MF- en HF-frequenties

3. –

   De aanroepprocedure naar een kuststation door middel van radiotelefonie

4. –

   Aanvragen van een handmatig doorverbonden telefoongesprek

5. –

   Beëindigen van het gesprek

6. –

   Soorten telefoongesprekken

7. –

   Methode voor het bellen van een kuststation met behulp van DSC

8. –

   Kiezen van een automatisch radiotelefoongesprek

9. –

   Leiding radioverkeer

10. –

    UTC, tijdzones

3.4. Kosten verbonden aan verkeer

1. –

   Internationaal verrekeningssysteem

   1. •

      AAIC-code

   2. •

      Gespreksduur

   3. •

      Soorten telefoongesprekken

2. –

   INMARSAT-communicatiekostensysteem

3. –

   De betekenis van landlijnkosten en kuststationkosten

4. –

   Gebruikte valuta in het internationale betalingsverkeer

3.5. Positieberichten (TR)

3.6. Wereldgeografie, vooral de belangrijkste scheepsroutes en bijbehorende communicatieroutes

3.7. De voorschriften met betrekking tot:

1. –

   Het testen van de radio-apparatuur aan boord van schepen

2. –

   De bevoegdheden en verplichtingen van de gezagvoerder-/schipper en de radio-operator

3. –

   De roepnaam en overige relevante identificatiemogelijkheden

4. –

   De toelating van maritieme radio-apparatuur

5. –

   De bevoegdheden verbonden aan het bezit van het Algemeen certificaat maritieme radiocommunicatie

6. –

   Spraakversleutelapparatuur (Scrambler)

3.8. Controle, overtredingen van de (radio)voorschriften

1. –

   Controle op het ether en frequentiegebruik

2. –

   Overtredingen van de (radio)voorschriften en de daarbij behorende maatregelen

1. –

   Het Internationaal Verdrag betreffende de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS)

2. –

   Het Internationaal Verdrag betreffende de verreberichtgeving en het daarbij behorend Radioreglement

3. –

   het Rijnvaartpolitiereglement (RPR) en Binnenvaartpolitiereglement (BPR)

   – de voorschriften met betrekking tot:

   1. •

      voorgeschreven apparatuur (marifoon en radar)

   2. •

      uitluisteren

   3. •

      communicatie

4. –

   De Nederlandse Schepenwet en het daarbij behorende Schepenbesluit

5. –

   De Regionale regeling betreffende de radiodienst op de binnenwateren

6. –

   De Telecommunicatiewet (incl. Voorschriften en Beperkingen)

1. 1.

   Van elke examinerende instelling die theorie-examens afneemt, neemt een deskundige plaats in de examenwerkgroep. De examenwerkgroep heeft ten doel de kwaliteit van de examenvragen te waarborgen.

2. 2.

   De examinerende instelling verwerkt alle aanmeldingen voor het examen.

3. 3.

   De examinerende instelling deelt ten minste tien werkdagen vóór afname van het examen datum, tijd en plaats van het examen mee aan de Minister. Dit geldt ook voor bijzondere examens. Indien dit niet tijdig gebeurt en er wordt toch een examen afgenomen, dan is er geen sprake van een geldig examen.

4. 4.

   De examinerende instelling stelt, voordat het examen wordt afgenomen, een lijst van kandidaten op. Bij meerdere soorten examens op één datum wordt een aparte lijst per examen opgesteld. De lijst is tijdens het examen bij de examinator aanwezig en bevat ten minste de volgende gegevens van de kandidaten:

   1. a.

      Volledige voornamen;

   2. b.

      Geslachtsnaam;

   3. c.

      Geboortedatum- en plaats;

   4. d.

      Opgave van de behaalde examenonderdelen (relevant bij module GMDSS-B en bij het examen ter verkrijging van het algemeen certificaat maritieme radiocommunicatie).

5. 5.

   Bij schriftelijke examens verzoekt de examinerende instelling de Minister minimaal twee weken van tevoren om samenstelling en toezending van de examenopgaven.

6. 6.

   De Minister draagt zorg voor de tijdige verzending van de examenopgaven aan de examinerende instelling. In het geval dat het examen elektronisch wordt afgenomen kan de Minister het verzenden van de antwoorden aan de examinerende instelling uitstellen tot na afloop van het examen.

7. 7.

   De examinerende instelling draagt zorg voor het vermenigvuldigen van theoretische examens op een zodanige wijze dat het uitgesloten is dat examinatoren of examenkandidaten voorkennis kunnen verkrijgen.

8. 8.

   De examinerende instelling wijst voor elk examen per examenruimte een examinator en ten minste één surveillant aan. Indien het aantal kandidaten per examenruimte meer bedraagt dan 25, wijst de examinerende instelling per examenruimte een extra surveillant aan voor elke 25 extra examenkandidaten in die examenruimte.

9. 9.

   De examinerende instelling draagt zorg voor het overhandigen van de examenopgaven aan de examinator in een verzegeld omhulsel.

10. 10.

    De examinator stelt bij overhandiging vast dat het zegel op het omhulsel niet verbroken is.

1. 1.

   Kandidaten legitimeren zich tijdens het examen. Deze legitimatie vindt plaats aan de hand van de eerder door de examinerende instelling opgemaakte lijst van deelnemers.

2. 2.

   De examinator draagt er zorg voor dat de examens op een ordelijke en eerlijke manier worden afgelegd.

3. 3.

   De examinator en surveillant(en) waarmerken de deelnemerslijst door middel van het plaatsen van hun handtekening. Kandidaten die zich niet op overtuigende wijze hebben kunnen legitimeren worden als zodanig aangemerkt op de deelnemerslijst.

4. 4.

   De examinator stelt de kandidaten voor aanvang van het examen op de hoogte van het examenprotocol, waaronder regels omtrent toiletbezoek tijdens het examen en vertrek na beantwoording van alle vragen.

5. 5.

   De examinator opent in aanwezigheid van een surveillant de gesloten enveloppe met examenopgaven, controleert samen met de kandidaten of alle opgavenbladen volledig zijn en bepaalt het moment waarop het examen begint.

6. 6.

   Bij vastgestelde onregelmatigheden, onvolkomenheden in de legitimatie of bedrog wordt hiervan door de examinerende instelling nauwkeurig aantekening gemaakt. Eventuele bewijsstukken worden zo mogelijk onmiddellijk zeker gesteld.

7. 7.

   De examinator kondigt voor het verloop van de voor het examen geldende tijdsduur het einde van het examen aan.

8. 8.

   Indien mogelijk mogen examenkandidaten de vragen van het gemaakte examen meenemen. Schriftelijke examenvragen hoeven dus niet te worden ingenomen.

9. 9.

   Indien er sprake is van het afnemen van een bijzonder examen dienen er minimaal twee examinatoren aanwezig te zijn.

1. 1.

   De examinator stelt direct na afloop van het examen een rapport op over de bevindingen tijdens het examen. Voor zover er onregelmatigheden waren wordt in het rapport ten minste vermeld:

   1. a.

      plaats, datum en tijdstip waarop en het examen waarbij het voorval werd geconstateerd,

   2. b.

      plaats, datum en tijdstip waarop het voorval heeft plaatsgevonden,

   3. c.

      naam van de betrokken kandidaat,

   4. d.

      duidelijke omschrijving van het voorval,

   5. e.

      datum en tijdstip van opmaken van het rapport,

   6. f.

      zienswijze van de betrokken kandidaat, indien mogelijk,

   7. g.

      zienswijzen van eventuele getuigen, met naam, indien mogelijk,

   8. h.

      naam en handtekening van degene die het rapport heeft opgemaakt,

   9. i.

      het rapport wordt zo mogelijk voorzien van originele bewijsstukken die de bevindingen onderbouwen.

2. 2.

   Het rapport van de examinator wordt ondertekend door de examinator en de surveillanten.

3. 3.

   Indien het examen niet elektronisch plaatsvindt opent de examinator eerst na afloop van het examen de envelop met antwoorden.

4. 4.

   Tenzij machinale verwerking plaatsvindt wordt elk examenresultaat door ten minste twee personen, onafhankelijk van elkaar, nagekeken.

5. 5.

   Tenzij machinale verwerking plaatsvindt wordt elk examen door de persoon die dit heeft nagekeken voorzien van zijn handtekening.

6. 6.

   De examinerende instelling geeft op de lijst van deelnemers het voorlopige examenresultaat aan van elke deelnemer, waar nodig uitgesplitst per onderdeel van het examen. De lijst wordt gecontroleerd en voor akkoord ondertekend door de examinator.

7. 7.

   De ondertekende originelen van het rapport van de examinator worden binnen vijf werkdagen na afloop van het examen per aangetekende post verzonden naar de Minister. De deelnemerslijst wordt binnen vijf werkdagen op elektronische wijze naar de Minister verzonden.

8. 8.

   De Minister besluit of de inhoud van het rapport van de examinator moet leiden tot het ongeldig verklaren van het hele examen, of alleen van degene die zich aan bedrog heeft schuldig gemaakt, zich niet overtuigend heeft weten te legitimeren of anderszins betrokken is geweest bij de onregelmatigheid.

9. 9.

   De Minister beslist binnen vijf werkdagen na ontvangst van de stukken zoals genoemd onder 7 of het examen geldig is en stelt het examenresultaat vast. De Minister kan deze termijn verlengen met vijf werkdagen. .Een besluit over het ongeldig verklaren van een examen van individuele examenkandidaten wordt door de Minister gelijktijdig aan de examinerende instelling en de betreffende examenkandidaat meegedeeld. Na afloop van deze termijn verstuurt de Minister de vastgestelde resultaten aan de examinerende instelling

10. 10.

    De nagekeken examens worden gedurende een jaar door de examinerende instelling bewaard in een afgesloten ruimte of afgesloten kast.

11. 11.

    Na ontvangst van de vastgestelde resultaten meldt de examinerende instelling de resultaten binnen een redelijke termijn aan de kandidaten.

1. 1.

   De examinerende instelling deelt ten minste tien werkdagen vóór afname van het praktijkexamen datum, tijd en plaats van het examen mee aan de Minister. Indien dit niet tijdig gebeurt en er wordt een examen afgenomen, dan is er geen sprake van een geldig examen. Instructie en examen vinden niet op dezelfde dag plaats.

1. 2.

   De examinerende instelling houdt van elke kandidaat een voortgangslijst bij, waarop per praktijkonderdeel wordt aangetekend op welke datum de relevante proeven van bekwaamheid zijn afgelegd. De voortganglijst wordt per onderdeel voorzien van de handtekeningen van de examinatoren.

2. 3.

   De examinator draagt er zorg voor dat de examens op een ordelijke en eerlijke manier worden afgelegd.

3. 4.

   Elke proeve van bekwaamheid wordt afgelegd in de aanwezigheid van ten minste twee, door de examinerende instelling daartoe aangewezen personen, waarvan ten minste één persoon voldoet aan de eisen van kennis en bekwaamheid waaraan voldaan moet worden ten tijde van de aanwijzing van de examinerende instelling door de Minister.

1. 5.

   Nadat een kandidaat alle vereiste proeven van bekwaamheid heeft afgelegd, wordt hiervan een kort verslag gemaakt, hetgeen door beide examinatoren wordt ondertekend.

2. 6.

   Dit verslag wordt samen met de voortgangslijst binnen vijf werkdagen na afloop van het examen per aangetekende post verzonden naar de Minister.

3. 7.

   De Minister stelt binnen vijf werkdagen na ontvangst van de stukken zoals genoemd onder 5 het examenresultaat vast. De Minister kan deze termijn verlengen met vijf werkdagen. Na afloop van deze termijn verstuurt de Minister de vastgestelde resultaten aan de examinerende instelling

4. 8.

   Na ontvangst van de vastgestelde resultaten meldt de examinerende instelling de resultaten binnen een redelijke termijn aan de kandidaten.