Deze beleidsregel is in ieder geval van toepassing op:

1. −

   Het terugvorderen van een bestuursrechtelijke geldsom bij de beschikbaarheidbijdragen als bedoeld in artikel 56a Wmg, bij subsidies als bedoeld in artikel 11.4.1 van de Wet langdurige zorg (Wlz), bij bijdrages als bedoeld in artikel 11.4.2 Wlz en andere subsidies, en;

2. −

   Het terugvorderen van een bestuursrechtelijke geldsom bij het overschrijden van een omzetgrens als bedoeld in artikel 50, tweede lid, Wmg.

In deze beleidsregel wordt verstaan onder:

1. 2.1

   Zorgaanbieder

   De zorgaanbieder, als bedoeld in artikel 1, onderdeel c, onder 1° en 2° Wmg. Daaronder vallen tevens zorgaanbieders die zorg verlenen als bedoeld in artikel 2 van het Besluit uitbreiding en beperking werkingssfeer WMG en instanties voor zover het voorzieningen, werkzaamheden of functies gericht op het leveren van zorg betreft als bedoeld in artikel 2 van het Besluit uitbreiding en beperking werkingssfeer WMG.

2. 2.2

   Terugvorderingsbeschikking

   Beschikking met daarin een verplichting tot terugbetaling van een geldsom welke voortvloeit uit en/of verband houdt met een beschikbaarheidbijdrage of andere subsidie.

3. 2.3

   Aanwijzing

   Formele aansporing, tevens beschikking, met daarin een verplichting tot terugbetaling van een geldsom welke voortvloeit uit en/of verband houdt met een overschrijding van een omzetgrens.

4. 2.4

   Terugvorderingsbesluit

   Terugvorderingsbeschikking of aanwijzing.

5. 2.5

   Beschikking

   Schriftelijke beslissing van de NZa aan een individuele zorgaanbieder.

Het doel van deze beleidsregel is om vast te leggen op welke wijze de NZa openstaande bestuursrechtelijke geldsommen terugvordert.

1. 4.1

   De terugvordering start gelijktijdig met de afgifte van het terugvorderingsbesluit waarin wordt vastgesteld dat sprake is van een openstaande bestuursrechtelijke geldsom en dat deze moet worden terugbetaald.

2. 4.2

   De NZa bepaalt in het terugvorderingsbesluit dat het terug te vorderen bedrag binnen zes weken nadat het terugvorderingsbesluit op voorgeschreven wijze is bekend gemaakt, in een keer door de zorgaanbieder moet worden terugbetaald.

3. 4.3

   In geval van bezwaar of beroep tegen een terugvorderingsbesluit blijft de verplichting tot betaling van de openstaande bestuursrechtelijke geldsom bestaan. De NZa kan desondanks ambtshalve uitstel van betaling als bedoeld in artikel 6 verlenen om de periode van bezwaar of beroep te overbruggen.

Tot verrekening van de vordering met een andere financiële aanspraak van de zorgaanbieder wordt niet overgegaan.

1. 6.1

   Een zorgaanbieder kan binnen zes weken na dagtekening van het terugvorderingsbesluit, onder bijvoeging van zijn financiële en andere relevante gegevens, een gemotiveerd verzoek tot uitstel van betaling doen.

2. 6.2

   Een verzoek tot uitstel van betaling dat na zes weken na dagtekening van het terugvorderingsbesluit door een zorgaanbieder bij de NZa wordt ingediend, wordt in beginsel afgewezen.

3. 6.3

   De NZa kan indien de (financiële) omstandigheden daartoe aanleiding geven en bij wijze van hoge uitzondering het verzoek tot uitstel van betaling toekennen. De aard alsmede de hoogte van het terug te vorderen bedrag kunnen hierbij een rol spelen.

4. 6.4

   Uitstel van betaling wordt in een beschikking verleend. De beschikking tot uitstel van betaling vermeldt de termijn van opschorting en de voorwaarden. Een voorwaarde kan een betalingsregeling zijn.

5. 6.5

   Bij het niet (meer) nakomen van de betalingstermijn dan wel de voorwaarden welke zijn opgenomen in de beschikking tot uitstel van betaling wordt het terug te vorderen bedrag direct opeisbaar.

6. 6.6

   De NZa kan indien daartoe aanleiding bestaat het uitstel bij beschikking tussentijds beëindigen. Gronden daarvoor zijn dat de zorgaanbieder onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en verstrekking van juiste of volledige gegevens zou leiden tot een andere beschikking of dat gewijzigde omstandigheden de voortduring van het uitstel onaanvaardbaar maken.

1. 7.1

   De zorgaanbieder is in verzuim indien er geen betaling heeft plaatsgevonden binnen de betalingstermijn van zes weken als bedoeld in artikel 4.2. Dit betekent dat de NZa vanaf dat moment naast de openstaande geldsom ook wettelijke rente van de zorgaanbieder zal vorderen.¹

2. 7.2

   De NZa vordert ook wettelijke rente indien een beschikking tot uitstel van betaling is afgegeven als bedoeld in artikel 6.4.

3. 7.3

   Onverminderd het bepaalde in het eerste en tweede lid wordt geen wettelijke rente in rekening gebracht wanneer de totale wettelijke rente minder dan € 20,– bedraagt.²

1. 8.1

   Indien de zorgaanbieder niet tot betaling van het terug te vorderen bedrag overgaat, dan wel geen verzoek tot uitstel van betaling heeft gedaan, of een verleend verzoek tot uitstel van betaling niet meer nakomt, stuurt de NZa hem een aanmaning tot nakoming van zijn betalingsverplichting.

2. 8.2

   De termijn van betaling wordt in de aanmaning gesteld op veertien dagen, te rekenen na dagtekening van de aanmaning. De zorgaanbieder wordt daarbij gewezen op de betaling van het bedrag en de wettelijke rente die is verschuldigd na het verstrijken van de betalingstermijn van zes weken als bedoeld in artikel 4.2.

3. 8.3

   Voor de aanmaning wordt een vergoeding bij de zorgaanbieder in rekening gebracht, te weten € 7,– bij een vordering < € 500,– en € 15,– bij een vordering van > € 500,–.³

4. 8.4

   Tegen de aanmaning kan geen bezwaar worden gemaakt.

1. 9.1

   Wanneer de zorgaanbieder na te zijn aangemaand niet het terug te vorderen bedrag heeft betaald, vordert de NZa dit bij dwangbevel terug.

2. 9.2

   De mogelijkheid van terugvordering bij dwangbevel als bedoeld in artikel 9.1 bestaat slechts in geval de terugvordering is gestart met een terugvorderingsbeschikking.

3. 9.3

   De in rekening gebrachte vergoeding voor de aanmaning, de wettelijke rente en de kosten van het dwangbevel worden eveneens bij dwangbevel ingevorderd.

4. 9.4

   De kosten van het dwangbevel worden berekend aan de hand van de staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten.

5. 9.5

   Een dwangbevel wordt door middel van betekening van een exploot als bedoeld in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) bekendgemaakt.

6. 9.6

   Na betekening van het dwangbevel aan de zorgaanbieder volgt de tenuitvoerlegging van het dwangbevel door de deurwaarder.

7. 9.7

   Tegen het dwangbevel kan geen bezwaar worden gemaakt.

8. 9.8

   De NZa ziet van terugvordering bij dwangbevel af, indien de hoofdsom van de vordering € 50,– of lager bedraagt.

1. 10.1

   In geval de terugvordering is gestart met een aanwijzing en de zorgaanbieder na te zijn aangemaand niet tot betaling van het terug te vorderen bedrag overgaat, kan de NZa een civielrechtelijke procedure bij de rechtbank starten.

2. 10.2

   In geval de terugvordering is gestart met een terugvorderingsbeschikking en de zorgaanbieder na een terugvordering bij dwangbevel als bedoeld in artikel 9 niet tot betaling van het terug te vorderen bedrag overgaat, kan de NZa eveneens een civielrechtelijke procedure bij de rechtbank starten.

3. 10.3

   De NZa ziet van het starten van een civielrechtelijke procedure af indien de hoofdsom van de vordering € 50,– of lager bedraagt.

1. 11.1

   Het terugvorderen van een bestuursrechtelijke geldsom die voortvloeit uit een beschikbaarheidbijdrage of een andere subsidie kan plaatsvinden tot vijf jaar nadat de beschikbaarheidbijdrage of een andere subsidie is vastgesteld.

2. 11.2

   In geval de bestuursrechtelijke geldsom voortvloeit uit een beschikbaarheidbijdrage of een andere subsidie door de NZa onverschuldigd is betaald, geldt een verjaringstermijn van twintig jaar, mits een terugvorderingsactie binnen vijf jaar wordt ingesteld als bedoeld in artikel 11.1.

3. 11.3

   Het terugvorderen van een bestuursrechtelijke geldsom die voortvloeit uit het overschrijden van een omzetgrens kan plaatsvinden tot vijf jaar nadat de betalingstermijn als bedoeld in artikel 4.2 is verstreken.

Het Zorginstituut Nederland heeft het beheer over het Zorgverzekeringsfonds en het Fonds langdurige zorg. Wanneer de NZa tot terugvordering besluit over te gaan, dient de zorgaanbieder de openstaande bestuursrechtelijke geldsom aan het Zorginstituut Nederland te betalen.

Deze beleidsregel treedt in werking met ingang van 1 januari 2017. Ingevolge artikel 3:42 van de Awb zal van de vaststelling en van de zakelijke inhoud van deze beleidsregel mededeling worden gedaan in de Staatscourant.

Deze beleidsregel wordt aangehaald als: ‘beleidsregel terugvordering bestuursrechtelijke geldsommen door de NZa’.