De landen stellen hun DNA-databanken met DNA-profielen ter beschikking voor onderlinge vergelijking op de wijze zoals in hun nationale regelingen en deze onderlinge regeling is bepaald.

Elk land draagt er zorg voor dat de bevoegde instantie zijn DNA-databank beheert volgens de daaraan gestelde nationale en internationale normen.

Het resultaat van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen mag uitsluitend door de autoriteiten, instanties en rechterlijke autoriteiten worden verwerkt die een taak hebben in het kader van de in artikel 3 genoemde doeleinden.

Het resultaat van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen mag alleen aan andere autoriteiten en instanties dan de autoriteiten en instanties, bedoeld in het eerste lid, worden doorgezonden, indien het verstrekkende land daarvoor toestemming heeft verleend en met inachtneming van het recht van het bevragende land.

De landen staan borg voor de juistheid en actualiteit van de DNA-profielen.

Indien DNA-profielen onjuist zijn, worden ze gecorrigeerd of vernietigd.

Als het bevragende land, ambtshalve of op basis van een mededeling van de betrokkene, vaststelt of vermoedt dat het positieve resultaat van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen gebaseerd is op een DNA-profiel dat onjuist is of vernietigd had dienen te worden, deelt dat land dit onverwijld aan het verstrekkende land mee.

Een DNA-profiel waarvan de betrokkene de juistheid aanvecht en waarvan de juistheid of onjuistheid op dat moment niet kan worden vastgesteld, wordt met inachtneming van het nationale recht van het land dat verantwoordelijk is voor de verwerking van die DNA-profielen, zolang de procedure loopt waarin de betrokkene de juistheid van een DNA-profiel aanvecht en de bevoegde rechterlijke autoriteit of de voor de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instantie geen beslissing in dat kader heeft genomen, van onderlinge vergelijking uitgesloten. De eerste volzin is van overeenkomstige toepassing indien de onderlinge vergelijking al tot een positief resultaat heeft geleid.

De landen zijn verplicht om de resultaten van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen effectief te beschermen tegen toevallige of onbevoegde vernietiging, toevallig verlies, onbevoegde toegang, onbevoegde of toevallige verandering en onbevoegde bekendmaking.

De technische vormgeving van de onderlinge vergelijking waarborgt dat:

1. a.

   aan de huidige stand van de techniek aangepaste maatregelen ter bescherming en de beveiliging van de DNA-profielen worden getroffen, die in het bijzonder de vertrouwelijkheid en de integriteit van de onderlinge vergelijking garanderen;

2. b.

   bij het gebruik van algemeen toegankelijke netwerken door de daarvoor bevoegde autoriteiten en instanties erkende versleutelings- en autorisatieprocedures worden gebruikt; en

3. c.

   dat de toelaatbaarheid van de onderlinge vergelijkingen in overeenstemming met artikel 7, eerste, derde en vierde lid, kan worden gecontroleerd.

De onderlinge vergelijking van DNA-profielen mag alleen geschieden door speciaal daartoe gemachtigde ambtenaren van de instantie die de DNA-databank van het land beheert.

Indien er bij de onderlinge vergelijking van DNA-profielen een overeenkomst met het DNA-profiel van een spoor wordt gevonden, wordt die overeenkomst aan het land gemeld dat de eigenaar is van het DNA-profiel van dat spoor. Deze melding bevat uitsluitend:

1. a.

   de zaakgegevens behorend bij het DNA-profiel van het spoor;

2. b.

   het land waarmee de overeenkomst is gevonden;

3. c.

   de aard van het overeenkomende profiel; en

4. d.

   de bewijswaarde van de overeenkomst.

Het land dat de melding ontvangt kan vervolgens via een rechtshulpverzoek de zaak- en persoonsgegevens behorend bij het overeenkomende DNA-profiel bij het andere land opvragen.

Elk land en de instantie die de DNA-databank van het land beheert, deelt op verzoek de gegevens, bedoeld in het tweede lid, onder a tot en met d, en derde lid, uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van het verzoek, mee aan de voor de controle van de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instanties of, in voorkomend geval, de justitiële autoriteiten van de landen. Die autoriteiten mogen die gegevens uitsluitend gebruiken voor de controle van de gegevensbescherming en het waarborgen van de veiligheid van het resultaat van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen.

De gegevens, bedoeld in het tweede lid, onder a tot en met d, en derde lid, worden door passende voorzieningen tegen oneigenlijk gebruik en andere vormen van misbruik beschermd en twee jaar bewaard. Na afloop van deze termijn worden deze gegevens onverwijld vernietigd.

De juridische controle van de verwerking van het resultaat van de onderlinge vergelijking van DNA-profielen is in handen van de voor de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instantie van het verwerkende land of, in voorkomend geval, de justitiële autoriteiten van dat land.

Met inachtneming van het nationale recht kan de betrokkene de instantie of de justitiële autoriteiten, bedoeld in het zesde lid, verzoeken om de rechtmatigheid van de onderlinge vergelijking van zijn DNA-profiel te controleren.

De instantie of de justitiële autoriteiten, bedoeld in het zesde lid, alsmede de instantie die de gegevens, bedoeld in het, het tweede lid, onder a tot en met d, en derde lid, heeft vastgelegd, controleert bij wijze van steekproef de rechtmatigheid van de verstrekkingen.

De resultaten van een controle als bedoeld in het achtste lid worden door de instantie of de justitiële autoriteiten, bedoeld in het zesde lid, achttien maanden bewaard. Na afloop van deze termijn worden ze onverwijld vernietigd.

Elke voor de gegevensbescherming bevoegde instantie of justitiële autoriteit kan door de voor gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instantie van een ander land met inachtneming van het nationale recht om de uitoefening van haar bevoegdheden worden verzocht en kan op niet-naleving daarvan worden aangesproken.

De voor de gegevensbescherming bevoegde onafhankelijke instanties van de landen dragen zorg voor de ter vervulling van hun controletaken noodzakelijke wederzijdse samenwerking, in het bijzonder door het uitwisselen van relevante informatie alsmede het uitbrengen van een jaarlijks verslag, waaruit blijkt in hoeverre de controle, bedoeld in het zesde lid, heeft plaatsgevonden. Het verslag wordt voor het eerst, binnen een jaar na de inwerkingtreding van deze onderlinge regeling uitgebracht.