De reclasseringsinstelling of zorgaanbieder die beschikt over een pro Justitiarapportage kan deze slechts verstrekken ten behoeve van wetenschappelijk of historisch onderzoek en statistiek nadat daartoe door het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie schriftelijk toestemming is verleend.

Aan de toestemming, bedoeld in het eerste lid, kunnen voorwaarden worden verbonden.

Om in aanmerking te komen voor een aanwijzing als private instelling voor forensische zorg, bedoeld in artikel 3.2 van de wet moet de instelling in ieder geval voldoen aan eisen ten aanzien van de beveiliging en de personele en materiële toerusting. Ten aanzien van die eisen worden beveiligingsniveaus onderscheiden.

De in het eerste lid bedoelde eisen betreffen de materiële en immateriële voorwaarden in bijlage 8 van de Regeling dbbc’s, zzp’s en extramurale parameters forensische zorg.

Voor een aanwijzing als private instelling die in het bijzonder bestemd is voor de verpleging van ter beschikking gestelden als bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, van de wet gelden, naast de eisen, bedoeld in het tweede lid die betrekking hebben op beveiligingsniveau 4, nadere eisen ten aanzien van de beveiliging en bouwkundige staat van de instelling. Deze eisen kunnen vertrouwelijk bij de Minister worden ingezien.

De Minister kan controle ter plaatse verrichten ten behoeve van de beoordeling van een aanvraag tot aanwijzing als private instelling voor forensische zorg, bedoeld in artikel 3.2, eerste lid, van de wet.

De opschorting van een aanwijzing als private instelling voor de verlening van forensische zorg op de gronden genoemd in artikel 3.2, eerste lid, onder b, en tweede lid, van het besluit, bedraagt ten hoogste zes maanden. In uitzonderlijke gevallen kan de opschorting eenmaal worden verlengd met een periode van ten hoogste zes maanden.

De Minister stelt de instelling in de gelegenheid binnen een door hem vast te stellen periode adequate maatregelen te treffen alvorens tot opschorting te besluiten op de gronden genoemd in artikel 3.2, eerste lid, onder b, of tweede lid van het besluit.

De Minister schort de aanwijzing als private instelling voor forensische zorg op de grond genoemd in artikel 3.2, derde lid, van het besluit op na beëindiging van de contractuele afspraken met de rechtspersoon die de private instelling beheert indien de verwachting is dat binnen zes maanden opnieuw contractuele afspraken met deze rechtspersoon worden gemaakt.

Het besluit tot opschorting bevat de redenen voor de opschorting, de gevolgen en de periode waarvoor de opschorting geldt.

Het besluit tot opschorting wordt schriftelijk aan de instelling bekend gemaakt.

De Minister heft de opschorting op indien de instelling binnen de in het eerste lid bedoelde periode heeft aangetoond dat adequate maatregelen zijn genomen.

Het besluit tot opheffing van de opschorting wordt schriftelijk aan de instelling bekend gemaakt.

De Minister kan een aanwijzing als private instelling voor forensische zorg intrekken, indien deze op een van de gronden genoemd in artikel 3.2, eerste lid, onder b, of tweede lid, van het besluit is opgeschort en de instelling naar zijn oordeel binnen de bij de opschorting aangegeven periode geen of onvoldoende adequate maatregelen heeft getroffen.

Het besluit tot intrekking wordt onder opgaaf van redenen schriftelijk bekend gemaakt aan de instelling.

De Minister trekt de aanwijzing als private instelling voor forensische zorg, bedoeld in artikel 3.2, eerste lid, of 3.3, eerste lid, van de wet in indien gedurende zes maanden na beëindiging van de contractuele afspraken met de rechtspersoon die de private instelling beheert geen nieuwe contractuele afspraken met deze rechtspersoon zijn gemaakt.

De plaatsende instantie of persoon, bedoeld in artikel 6.1 van het besluit, plaatst de forensisch patiënt op basis van de indicatiestelling bedoeld in 5.1, eerste lid, van de wet bij een zorgaanbieder die de geïndiceerde zorg op het vereiste beveiligingsniveau kan verlenen. De plaatsende instantie of persoon, bedoeld in artikel 6.1 van het besluit selecteert de zorgaanbieder aan de hand van de per vorm van forensische zorg vastgestelde criteria.

De criteria die worden betrokken bij de keuze voor een zorgaanbieder die ambulante begeleiding biedt dan wel een zorgaanbieder die ambulant behandelt, zijn:

1. a.

   het geslacht van de forensisch patiënt;

2. b.

   de zorgaanbieder heeft aangegeven begeleiding te kunnen bieden voor zowel de geïndiceerde dominante zorgvraag als de bijkomende problematiek; en

3. c.

   de noodzaak tot bemoeizorg.

De criteria die worden betrokken bij de keuze voor een zorgaanbieder die verblijfszorg, oftewel verblijf met begeleiding of bescherming, verleent, zijn:

1. a.

   het geslacht van de forensisch patiënt;

2. b.

   de leeftijd van de forensisch patiënt;

3. c.

   de zorgaanbieder heeft aangegeven begeleiding te kunnen bieden voor zowel de geïndiceerde dominante zorgvraag als de bijkomende problematiek;

4. d.

   de aanwezigheid van zedendelinquentie;

5. e.

   het geïndiceerde zorg zwaartepakket.

De criteria die worden betrokken bij de keuze voor een zorgaanbieder die klinische zorg verleent en de zorgaanbieder die zorg aan een ter beschikking gestelde met voorwaarden verleent, zijn:

1. a.

   het geslacht van de forensisch patiënt;

2. b.

   de leeftijd van de forensisch patiënt;

3. c.

   DB(B)C-hoofdgroep;

4. d.

   het verstandelijk vermogen van de forensisch patiënt;

5. e.

   de aanwezigheid van zedendelinquentie;

6. f.

   de zorgsoort;

7. g.

   het niveau van verblijfsintensiteit of van het beveiligingsniveau.

Bij de keuze voor een zorgaanbieder voor een ter beschikking gestelde met verpleging van overheidswege, is, naast het geslacht van de ter beschikking gestelde, de aanwezigheid van de volgende omstandigheden bij de forensisch patiënt van belang:

1. a.

   psychiatrische en persoonlijkheidsproblematiek;

2. b.

   verstandelijke beperking;

3. c.

   langdurige forensische psychiatrische zorg;

4. d.

   extreem vlucht- of beheersgevaar;

5. e.

   een ongewenstverklaring of een inreisverbod opgelegd door of namens de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

De Minister plaatst de justitiabele bij een zorgaanbieder die zich bevindt in de regio waar de forensisch patiënt zal re-integreren, tenzij naar het oordeel van de Minister sprake is van bijzondere omstandigheden die aanleiding geven hiervan af te wijken. Bijzondere omstandigheden die worden aangemerkt als contra-indicatie voor plaatsing van een forensisch patiënt bij een zorgaanbieder binnen de regio van de justitiabele zijn:

1. a.

   een door het openbaar ministerie opgelegd gebiedsverbod in de regio waar de forensisch patiënt zal re-integreren;

2. b.

   een criminogeen netwerk van de justitiabele in de regio van de zorgaanbieder;

3. c.

   de woonplaats van het slachtoffer, de slachtoffers, de nabestaande of nabestaanden in de regio van de zorgaanbieder;

4. d.

   de maximumcapaciteit van de (vestiging van de) zorgaanbieder voor forensische zorg is bereikt;

5. e.

   er is een onaanvaardbaar lange wachttijd voor behandeling;

6. f.

   zwaarwegende (zorg- of behandelinhoudelijke) argumenten, zoals behandelimpasses, incidenten of conflicten;

7. g.

   de belangen van medepatiënten of personeel komen ernstig in gevaar;

8. h.

   de mededader is opgenomen in de instelling of in de nabijheid van de vestiging van de zorgaanbieder;

9. i.

   een relatie of familielid van de forensisch patiënt of diens slachtoffer is werkzaam in de instelling.

Indien op grond van artikel 76, tweede lid, van de Penitentiaire beginselenwet, de termijn voor plaatsing van een gedetineerde in een instelling voor verpleging van ter beschikking gestelden wordt verlengd omdat plaatsing niet mogelijk is, wordt de gedetineerde in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. De gedetineerde ontvangt onverwijld schriftelijk en zoveel mogelijk in een voor hem begrijpelijke taal een met redenen omklede, gedagtekende en ondertekende mededeling omtrent de beslissing.

Zo nodig geschiedt het horen van de gedetineerde met bijstand van een tolk. Van het horen wordt aantekening gehouden.

De directeur van de penitentiaire inrichting bij wie de algemene verantwoordelijkheid ligt voor de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf of de vrijheidsbenemende maatregel van een forensische patiënt die op grond van artikel 15, vijfde lid, of artikel 43, vierde lid, van de Penitentiaire beginselenwet naar een instelling voor forensische zorg is overgebracht, beslist over het beëindigen van de overbrenging of het ontslag van de forensische patiënt indien:

1. a.

   een langer verblijf van de forensische patiënt zich niet meer verdraagt met de ongestoorde tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming;

2. b.

   is voldaan aan de criteria voor ontslag; of

3. c.

   het verblijf op andere gronden niet meer wenselijk is.

Bij de beslissing over het beëindigen van de overbrenging of het ontslag betrekt de directeur het advies van de selectiefunctionaris van de Divisie Individuele Zaken van de Dienst Justitiële Inrichtingen.

Indien feiten of omstandigheden bekend zijn geworden die wijzen op een onmiddellijk dreigend ontvluchtingsgevaar of een ernstig gevaar voor personen of goederen dat uitgaat van de forensische patiënt die op grond van artikel 15, vijfde lid, of artikel 43, vierde lid, van de Penitentiaire beginselenwet naar de instelling voor forensische zorg is overgebracht, zorgt de directeur van de penitentiaire inrichting bij wie de algemene verantwoordelijkheid ligt voor de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf of de vrijheidsbenemende maatregel voor spoedige overbrenging van de forensische patiënt naar de penitentiaire inrichting. De selectiefunctionaris van de Divisie Individuele Zaken van de Dienst Justitiële Inrichtingen wordt zo spoedig mogelijk van de overbrenging op de hoogte gesteld.