Ter uitvoering van bij algemeenen maatregel van bestuur te geven voorschriften betreffende het veeartsenijkundig toezicht op veemarkten, worden in gemeenten, waar veemarkten worden gehouden, onder Onze goedkeuring door den gemeenteraad verordeningen vastgesteld.

Bij gebreke van eene verordening, als bedoeld in het vorige lid, is het verboden veemarkten te houden.

Degene, die voornemens is een keuring of tentoonstelling te houden dan wel op soortgelijke wijze vee, honden of katten bijeen te brengen, is verplicht:

1. a.

   van dit voornemen tenminste acht dagen van te voren kennis te geven aan het districtshoofd van den Veeartsenijkundigen Dienst;

2. b.

   de dieren, alvorens deze toe te laten, bij de plaats van aanvoer op zijn kosten veeartsenijkundig te laten onderzoeken door één of meer, door het districtshoofd van den Veeartsenijkundigen Dienst, daartoe aangewezen veeartsen.

Van het bepaalde in het vorig lid onder b kan door het districtshoofd van den Veeartsenijkundigen Dienst ontheffing worden verleend.

Door Onzen met de zaken van den landbouw belasten Minister kan hetzij voor het geheele Rijk, hetzij voor bepaalde gedeelten daarvan, worden bevolen, dat het vee, dat door een bepaalde besmettelijke veeziekte kan worden aangetast, op de door hem te bepalen wijze voorbehoedend wordt behandeld en gemerkt of één van beide.

Een ieder, wien zulks aangaat, is verplicht aan de uitvoering van een bevel, als bedoeld in het vorig lid, zijn medewerking te verleenen.

Indien Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op grond van het eerste lid beveelt dat vee moet worden gemerkt kan hij daarbij tevens bepalen dat de eigenaar, houder of hoeder van het vee

1. a.

   overeenkomstig nader bij regeling te stellen voorschriften een registratie dient te voeren van de merking alsmede van de op zijn bedrijf aanwezige, aangevoerde en afgevoerde dieren;

2. b.

   overeenkomstig nader bij regeling te stellen voorschriften mededeling dient te doen van de registratie, bedoeld in onderdeel a, aan een bij die regeling aangewezen instantie;

3. c.

   de registratie, bedoeld in onderdeel a, en de daarop betrekking hebbende bescheiden gedurende een daarbij te bepalen periode dient te bewaren.

De kosten van het in het eerste lid bedoelde behandelen en merken komen voor rekening van den eigenaar van het vee, voor zoover door Onzen met de zaken van den landbouw belasten Minister niet wordt bepaald, dat deze kosten geheel of gedeeltelijk uit 's Rijks kas kan worden betaald.

Bij een bevel als bedoeld in artikel 9, eerste lid, kan worden bepaald, dat vee dat niet overeenkomstig dat bevel is gemerkt dan wel niet overeenkomstig het bepaalde krachtens artikel 9, derde lid, is geregistreerd op last van een door Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij aangewezen ambtenaar wordt afgemaakt en onschadelijk gemaakt.

De in het eerste lid bedoelde last wordt niet gegeven indien de eigenaar, houder of hoeder op eerste vordering en ten genoege van de daar bedoelde ambtenaar de herkomst van het vee aantoont.

Indien vee op grond van het bepaalde in het eerste lid wordt afgemaakt kan ter zake geen aanspraak worden gemaakt op enige schadeloosstelling of vergoeding uit hoofde van de artikelen 39, 39a of 44.

Het is verboden vee te doen verblijven of dit te gedogen op een terrein, waarop zich vuilnis bevindt of waarop vuilnis pleegt te worden gestort of bewaard, alsmede op een daaraan grenzend terrein, indien het vee zich vrijelijk van het ene terrein naar het andere kan begeven.

Het is verboden vuilnis te storten of te bewaren op een terrein, hetwelk voor vee vrijelijk te betreden is.

Onder "vuilnis" wordt in de vorige leden verstaan: stads-, huis-, straat- en bedrijfsvuil, daaronder niet begrepen mest, verkregen in een onderneming, waarin de veeteelt wordt uitgeoefend.

Tot voorkoming van besmetting kan door Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij worden verboden of niet dan voorwaardelijk worden toegestaan, dat vee, vleesch, huiden, hoornen, klauwen, hoeven, borstels, haar, wol, beenderen, melk, afgeroomde melk, karnemelk, wei, mest, veevoeder en andere voorwerpen, welke dragers van smetstof kunnen zijn, worden vervoerd binnen het Rijk of uit, naar of binnen bepaalde gedeelten van het Rijk.

Vervallen.

Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij kan voor het krachtens het eerste lid aangewezen gebied het bij artikel 37 bepaalde van overeenkomstige toepassing verklaren ten aanzien van gezond vee.

Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald, dat de paragrafen 1 en 3 van deze titel geheel of gedeeltelijk zullen worden toegepast tot bestrijding van:

1. a.

   vervallen;

2. b.

   het boutvuur der runderen;

3. c.

   de huidschimmelziekte bij runderen en paarden;

4. d.

   de goedaardige droes der paarden;

5. e.

   de borstziekte der paarden;

6. f.

   het rotkreupel der schapen;

7. g.

   de vlekziekte der varkens;

8. h.

   de borstziekte der varkens;

9. i.

   de varkenspest;

10. j.

    de trichinenziekte der varkens;

11. k.

    besmettelijke aandoening der geslachtsorganen;

12. l.

    het besmettelijk verwerpen bij runderen en paarden;

13. m.

    de salmonellose bij alle vee;

14. n.

    de ziekte van Aujeszky.

Wanneer ingevolge het eerste lid de voorschriften van dezen titel gedeeltelijk van kracht worden, treden de bepalingen van § 4 daarbij van rechtswege in werking.

Tegelijk met de afkondiging van een algemeenen maatregel van bestuur, als bedoeld in het vorige artikel, wordt een voorstel van wet, houdende regeling van het in den algemeenen maatregel van bestuur geregelde onderwerp, aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal gezonden.

Indien het voorstel tot wet wordt verheven, houdt tegelijk met de inwerkingtreding de algemeene maatregel van bestuur op van kracht te zijn.

Indien het voorstel wordt ingetrokken of indien een van de beide Kamers der Staten-Generaal tot niet-aanneming van het voorstel besluit, wordt de algemeene maatregel van bestuur dadelijk ingetrokken.

Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen voor het gehele Land of voor bepaalde gedeelten daarvan:

1. a.

   regelen worden gesteld tot wering en bestrijding van hondsdolheid bij andere dieren dan vee, honden en katten, waarbij tevens artikel 77 van overeenkomstige toepassing kan worden verklaard ten aanzien van de door Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij aan te wijzen personen of groepen van personen;

2. b.

   nadere regelen worden gesteld tot bestrijding van hondsdolheid bij honden en katten, waarbij zo nodig kan worden afgeweken van het bepaalde bij of krachtens de artikelen 60-62;

Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij is bevoegd regelen onderscheidenlijk nadere regelen, als bedoeld in het vorige lid, te stellen voor een termijn van ten hoogste vier maanden.

Het is verboden vers vlees uit te voeren, te pogen uit te voeren of aan een middel van vervoer ten uitvoer aan te bieden, tenzij de zending overeenkomstig door Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij gestelde regelen voorzien is van een of meer merken of bewijsstukken, aangebracht of afgegeven op grond van een van Rijkswege ingesteld onderzoek ten bewijze, dat voldaan is aan de met het oog op de uitvoer door hem gestelde eisen met betrekking tot:

1. a.

   de toestand van de dieren, waarvan het vlees afkomstig is, vóór het slachten;

2. b.

   de toestand van het vlees na het slachten;

3. c.

   de inrichting en uitrusting der slachthuizen en uitsnijderijen;

4. d.

   de hygiëne bij het slachten en bij de be- en verwerking van het vlees;

5. e.

   de inrichting van de koelhuizen en de opslag hierin;

6. f.

   de inlading, het vervoer en de vervoermiddelen;

7. g.

   andere onderwerpen, voor zover de nakoming van internationale overeenkomsten of van besluiten van volkenrechtelijke organisaties zulks meebrengt.

Ter uitvoering van het bepaalde in het eerste lid kan Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij voorts regelen stellen met betrekking tot:

1. a.

   de plaatsen waar, alsmede de tijdruimten waarbinnen, de keuring kan plaatsvinden;

2. b.

   de wijze van keuring vóór en na het slachten;

3. c.

   de wijze van slachten.

Voor zover Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij niet anders bepaalt is het verboden vleesprodukten uit te voeren, te pogen uit te voeren of aan een middel van vervoer ten uitvoer aan te bieden, tenzij de zending overeenkomstig door hem gestelde regelen voorzien is van een of meer bewijsstukken, aangebracht of afgegeven op grond van een van Rijkswege ingesteld onderzoek, ten bewijze dat voldaan is aan de met het oog op de uitvoer door hem gestelde eisen met betrekking tot:

1. a.

   de inrichting, waarin de bereiding geschiedt;

2. b.

   het vlees, waarvan de vleesprodukten zijn bereid;

3. c.

   de wijze van bereiding en behandeling;

4. d.

   de hygiëne bij de be- en verwerking;

5. e.

   de verpakking;

6. f.

   de inrichting van de koelhuizen en de opslag hierin;

7. g.

   de inlading, het vervoer en de vervoermiddelen;

8. h.

   andere onderwerpen, voor zover de nakoming van internationale overeenkomsten of van besluiten van volkenrechtelijke organisaties zulks meebrengt.

Ter uitvoering van het bepaalde in het eerste lid kan Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij voorts regelen stellen met betrekking tot:

1. a.

   de plaatsen waar, alsmede de tijdruimten waarbinnen, de keuring kan plaatsvinden;

2. b.

   de wijze van keuring.

De eisen en regelen, bedoeld in de artikelen 68 en 69, kunnen verschillend zijn naar gelang van de soort van het vee, van het vlees en van de vleesprodukten en naar gelang van het land van bestemming.

Indien ter uitvoering van het bepaalde in artikel 68, eerste lid onder c en e, en artikel 69, eerste lid onder a en f, wordt voorzien in een officiële erkenning van de aldaar bedoelde instellingen, wordt een zodanige erkenning verleend voor iedere instelling, die aan de daarvoor door Onze Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij gestelde eisen voldoet en wordt de erkenning ingetrokken, indien de instelling niet langer aan deze eisen blijkt te voldoen, doch niet dan nadat gedurende een redelijke termijn gelegenheid is gegeven de noodzakelijke voorzieningen te treffen.

Onze Minister kan een vergoeding van kosten heffen overeenkomstig een door hem vastgesteld tarief ter zake van:

1. a.

   de behandeling van een aanvraag om een bij of krachtens deze wet voorgeschreven vergunning, toelating, aanwijzing, erkenning of registratie danwel een aanvraag tot wijziging daarvan;

2. b.

   de instandhouding van de bij of krachtens deze wet verleende vergunning, toelating, aanwijzing, erkenning of registratie;

3. c.

   andere onderzoeken of verrichtingen met betrekking tot dieren, producten van dierlijke oorsprong en andere producten en voorwerpen die dragers van smetstof kunnen zijn, voorzover de onderzoeken of verrichtingen zijn voorgeschreven bij besluit krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, danwel op verzoek van betrokkenen plaatsvinden.

Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot betaling van de vergoeding.

Onverminderd de artikelen 14, 73 en 75a kan Onze Minister bij of krachtens algemene maatregel van bestuur een vergoeding van kosten heffen overeenkomstig een door hem vastgesteld tarief ter zake van bij die maatregel benoemde onderzoeken of verrichtingen met betrekking tot dieren, producten van dierlijke oorsprong en andere producten en voorwerpen die dragers van smetstof kunnen zijn, voorzover de onderzoeken of verrichtingen zijn voorgeschreven krachtens deze wet.

Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot betaling van de vergoeding.

Overtreding van het bepaalde in de artikelen 2bis, 5bis, eerste lid, 9, tweede lid, 10, tweede lid, 13, 17, 21bis, 24, eerste lid, 24bis, eerste lid, 25, 35, 37, 52, 53, 67, eerste lid, 68, eerste lid, of 69, eerste lid, of krachtens de artikelen 6, 6bis, 8, 9, derde lid, 10, eerste lid, 10a11, 12, 29, 33, 36, 38, 45, 46, 48, 50a, 57, 60, 61, 63, 64bis, 64ter of 71 dezer wet, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste één jaar of geldboete van de tweede categorie.

Op overtreding van eene verordening, als bedoeld in artikel 5, lid 1, kan hechtenis worden gesteld van ten hoogste zes maanden of geldboete van de eerste categorie.

Hij, die last geeft tot het plegen van een feit, waarop bij deze wet straf is gesteld, wordt, indien dat feit is gepleegd, geacht de dader te zijn.

Niet strafbaar wegens een der in deze wet strafbaar gestelde feiten, welke als overtredingen worden beschouwd, is een werknemer, indien het strafbaar feit een gevolg is van een last van zijn werkgever.

Deze wet is niet van toepassing op de door Ons aan te wijzen inrichtingen van onderwijs en van wetenschappelijk onderzoek.

Bij algemeenen maatregel van bestuur worden voorschriften vastgesteld, ten einde het verspreiden van smetstof door inrichtingen, als bedoeld in het vorige lid, te voorkomen.